Konê Reş
Ezbenî! Va careke din payîz bi xezeba
xwe li me vegeriya..
Deşta Sirûcê, di nav toz û ecacoka
xwe de winda kir..
Bi hezaran welatî, mîna tûmên
kelemperê,
li ber bayê wê xindirîn û berê xwe
dane zozana..
Xelkên Kobanî bi tev êlên Berazan ve,
mina darên çinarê,
Hatin hejandin û şaxên gelek daran hatin
şikandin,
Lê ew darên çinarê razî nebûn warê xwe (Deşta
Sirûcê),
Bi çiyayê Qerejdaxê û zozanê Şerefdînê ve
biguherînin..
Ma tu nizane Payîzê ku berxwedan
jiyan e..!
Welato, Êdî bese! (2)
Welato! Êdî bese, bes pirsa evînê û
helbestên evînê
ji min bike…!
çax û demên min nînin ji dilgirtin girnijandin û hevdîtinê re…
li min bibore; Êdi nema strana (Keçka Simoqî û Bavê Seyro)
giyanê min dihejîn in
êdî nema xewin û xeyal karin bi dil û dil bijenîn in
Dil perçe_perçe bûye; Perçak li Şengalê ye
Fermana 74an bi serî de hatiye
perçak li Kobanê ye, xwîn jê diherike
perçak li Qamişlo ye, jar û rebene dirikrike..
Welato !
Me got û ne got
me got: Hawar e Hawar;
yê ku nikaribe darekê biçîne
şitlekê ne qurquçîne …
yê ku nikaribe avanîyekê avabike
koxekê wêran neke…
Konê Reş, Qamişlo, 26.09.2014
Şîrove (0)