Mihemedê Seyid Husên Di encamê de herdû ji hev tengijîne, êca ku li ber destê padîşahê goristanê guftûgoya miriyan nekin, li ser destê hogirîna gornepaşan hevdû haş nekin, di rêkeftin-nameyeke evra de, daxuyaniya derengmayî û şevnistî neweşînin, ji hawîrdora masa girover gotebêja birayetiyê bihev re negerînin, û destguhêziya aştiyane bo serwatiyê, di hilbijartinê de biparvenekin, yaxud pir daxe ku tenha mirî nayên guhertin, bi taybetî ku li vê radeyê zikê saxan ji hev dagirtiye, wisa jehra kînê û rikberiya navxweyî, rûdêm û henasên pêşerojê girravî kirine.
* * *
Vêca ku serê min têde here, tucar evînê bi kînê naguherim, rikberiya zavê hoza wenda, ya paşdemayî û sûravka perçebûnê, li şûnwarê yekrêziya hemdemî rêbaz nakim, diruşma keysebazan û bangewaziya pûçencam, li şûna ala aştî û tenahiyê hilnadim, mîna teyrê baz dixwazim rizgar bifirim, li valahiya asoyên berfireh serbest birêsim, çiku mask û rekeh bêhna min diçikînin.
* * *
Hewl didim ku zincîr û merbendan bişikînim, hîletê min ji evîna zorzane ya gerdişî û kilasîk diçî, mane xeyo ez bê zabend hiştime, wî nasnameya min ji mêj ve talan kiriye, û pelgnameyeke sor berdêlî daye min, pesteporta min jî bê vîza hiştiye, paswan û qelawizên ser sînor û peravan, min û hemî kesên ku kêşeya azadiyê didozînin, bê pirs û rêdan binçav dikin, xeyo mîna meymûnê ku Iyarê şêr kişandiye serê xwe li me kiriye, û bê sûc û guneh em kirine pirojeyê mirinê.
* * *
Bê guman bo min xweş çesipe bûye, ku ne ji giringiya zimanê min yê netewî, nasnameya welatê min ya taybet û cudaxwaz bûna, ne ji sitratîjiya malbenda welatê min, ya cîyosiyasî û navendî li rojhilata naverast bûna, ku ne ji serjimara pir ya dezgeyên zendegî, û dirameta serubinê zemînê gencîneya dewlemend bûna, berî her tiştî we zimanê min talan nedkir, û ewqasî sînordaşên dagîrker bi ser welatê min de pelû nedibûn.
* * *
Lewma ji dilê evîndar her dibêjim: zimanê dayikê min tu divê, min bo te ji berbanga pêkîna mirovaniyê ve nimêj kiriye, hemî pîj û kelem, tabî û çeper, bendav û çiyarêz, fêrmist û mawer, baxên gulîzaran, periyên bihuştê, firişteyên textê şahanî, xweşxane û sera, bergor û terqînê serê me li hedan nexistiye, herweku min tu û xaka bêrîn ji destxwe berneda ye.
