Ebdilbaqî ÇetoBê goman dema go min li wêneyên serdana birêz Serok Mesûdê Berzanî li Paytexta Kurdistana bakur li Amedê, di Telefizyonan de temașe kir, û nexasim dema go min ew Cil û Șașikên Kurdî li wî û li Hunermendê gelê kurd Șivan perwer û perlementara kurd Leyla Zana dîtin, û herwiha dema go di tenișta Serokwezîrê dewlta Tirkiyê birêz Erdoxan de, bi Zimanên Dayika xwe Zimanê Kurdî axivîn û li ser așîtiya gelan sitrandin,
hêrz û heyecanan ez girtim û berdam, lê xala go bala min bêtir kișand, û min ji xwe pirsî: gelo çima û bo çi dewlta Tirkiyê piștî dijminatiyeke dûr û dirêj bi gelê kurd re, ev derfet û ev fersende da xwe û da Kurdan, û bi teybetî di vê demêde ?
Çi kesê çavdêriyê di vê demê de li rewș û arîșa Kurdan bike, û pirsa gelê kurd li cem wan pêwîst û giring be, û di radya yekem de, ez vê pirsê ji kurdên bakur di kim, lê belê berî go ez bersiv û nerînên wan li ser berxwedanên Pêșmerge û gelîlayên go xwîna xwe di ber xaka welat de rijandin zanibim, ezê li gorî pisporê mantiqê herim, tê xuya kirin, êdî nema rojhilata navîn wek berê di mîne, û bi teybetî di herêmên Kurd û Tirk û Faris û Ereban de, û her wiha bo Welatên Mezin û giran wek Emerîka û Rûsiya û yekîtiya Ewropa jî, û hr kes êdî di bêje: nema ew pîlana “Saykispîko” pêk tê, û gereke pîlaneke nû were danîn, û eger guhertinek bo çareseriya rewșa kurdan çêbibe, wê tenê ne jibo kilê çavên kurdan be, lê belê wê jibona fêde û qizincên wan jî be, û nexasim fêde û qizincên dewlta Tirkiyê.
Gelê Kurd li Kurdistana Roj ava baș têde gihștiye, û gereke Kurdên bakur û bi teybetî berpirsên Partiya Karkerên Kurdistan jî, van guhertinên go çêdibin, li ber Çavên xwe deynin û dev ji “Aydiyolociya” (Ji bilî me tu Partî li Kurdistanê tune) berdin, û her wiha dev ji bercewendiyên xweyî șexsane jî berdin, û êdî wê Șûjina di Çavên xwede derxînin û li dîrokê vegerin, da wê îxaneta mezinî go Rêcîma “Esed” li Sûriyê di Sala 1998 an de, bi Serokê partiya wan re kirî bi bînin, û di gomana minde, eger Ocelan ji Zindanên Dewleta Tirkiyê bê berdan, wê destê Serok Berzanî û her kesê azadî û așitî xwaz têde hebe.
Çi kesê çavdêriyê di vê demê de li rewș û arîșa Kurdan bike, û pirsa gelê kurd li cem wan pêwîst û giring be, û di radya yekem de, ez vê pirsê ji kurdên bakur di kim, lê belê berî go ez bersiv û nerînên wan li ser berxwedanên Pêșmerge û gelîlayên go xwîna xwe di ber xaka welat de rijandin zanibim, ezê li gorî pisporê mantiqê herim, tê xuya kirin, êdî nema rojhilata navîn wek berê di mîne, û bi teybetî di herêmên Kurd û Tirk û Faris û Ereban de, û her wiha bo Welatên Mezin û giran wek Emerîka û Rûsiya û yekîtiya Ewropa jî, û hr kes êdî di bêje: nema ew pîlana “Saykispîko” pêk tê, û gereke pîlaneke nû were danîn, û eger guhertinek bo çareseriya rewșa kurdan çêbibe, wê tenê ne jibo kilê çavên kurdan be, lê belê wê jibona fêde û qizincên wan jî be, û nexasim fêde û qizincên dewlta Tirkiyê.
Gelê Kurd li Kurdistana Roj ava baș têde gihștiye, û gereke Kurdên bakur û bi teybetî berpirsên Partiya Karkerên Kurdistan jî, van guhertinên go çêdibin, li ber Çavên xwe deynin û dev ji “Aydiyolociya” (Ji bilî me tu Partî li Kurdistanê tune) berdin, û her wiha dev ji bercewendiyên xweyî șexsane jî berdin, û êdî wê Șûjina di Çavên xwede derxînin û li dîrokê vegerin, da wê îxaneta mezinî go Rêcîma “Esed” li Sûriyê di Sala 1998 an de, bi Serokê partiya wan re kirî bi bînin, û di gomana minde, eger Ocelan ji Zindanên Dewleta Tirkiyê bê berdan, wê destê Serok Berzanî û her kesê azadî û așitî xwaz têde hebe.
Di dawiyê de tenê di xwazim di Guhên piştvaniyên “Pkk” de bi hêdîka bêjim, Cudatiyke pir mezin di navbera sedemên Serdan Birêz Mesûdê Berzanî de li Amedê, û navbera wan Salên go Birêz Ocelan li Bajarokê “Qerdaha” mayî de heye ! yan naxwe bere ew Șûjin di Çavên wande be, ka bê Roj û demên tên çi ji Kurdan re veșartiye.
