SERJIMARA SALA 1962 an li PARÊZGEHA CIZÎRÊ

Samî ehmed Namî
 
Di dawiya salên pêncîyê û pê ve siyasetek nijadperestî derheqê kurdan ji aliyê rejîma Sûriya ve, nemaza li ser kurdên parêzgeha Cizîrê dihat bikaranîn.” lê li Kobanê û Çiyayê Kurda bi awayekî siviktir bû.

Di 22. 8. 1962 an de, Civata Wezîrên Sûriya civînek bi serokatiya Nazim el Qudsî ji bo çêkirina serjimareke giþtî ji xelkê Cizîrê re (Parêzgeha Hisiçe) li dar xist  û biryarnameyek hejmar “93” 23. 8. 1962 hat derxistin û di rojnama fermî hejmara”41″ ya sala 1962 an de hat weþandin.
Du bendên biryarnameya 24 bendî ez ji bo xwendevanan dikim kurdî:
Benda: 1- Serjimartinek wê di rojekê de ji xelkê Parêzgeha Cizîrê re bê çêkirin ko li gor daxwaza Wezîrê Navxwe wê roja serjijmartinê ji aliyê Wezîrê Nexþekêþanê wê bê xuyanîkirin.
Benda: 2- Rêvebiriya serjimarê ya Wezareta Nexþekêþanê wê vê serjimarê bi rê ve bibe û komîta navendî ya serjimarê jê  berpirs e.
Di roja 5. 10. 1962 an de serjimarek di nêv kurdên parêzgeha Cizîrê de ji aliyê hikûmetê ve hate çêkirin. Mamostayên dibistanan û karmendên ereb, ji parêzgehên din hatin parêzgeha Cizîrê. Yek ji wan yê ko mala me bûbû para wî, mamostayekî ji bajarê Hemayê bû. Ewî camêrî ji bavê min re got: Ez dixwazim tiþtekî ji te re bibêjim, lê hêvî dikim ko di navbera min û te de bimîne. Seyda ji me re hatiye gotin ko ev kesên hûn vê serjimarê ji wan re çêdikin, kurd in, piraniya wan bi erebî nizanin û gelek ji navên wan û yên zarokên wan bi kurdî ne. Vêca çiqas hûn þaþîtiyan têxin vê serjimarê, hewqas wê baþ be. Pêwîstiyek wan bi vê serjimarê heye, lê ji me re ronî nekirine. Madam navên zarokên te bi kurdî ne, ji kerema xwe wan navan  ji min re binivîse, da þaþîtî nekeve nasnamên wan. Û ez dixwazim tiþtekî dî jî bibêjim ku ez û gelek hevalên  wek min bi vî karî nebawer in, lê weha ji me tê xwestin.
Li gor vê serjimarê 150 hezar kurdên ko welatiyên Sûriyê bûn û tevî bav û kalên xwe de bi sedên salan li ser vî xakî û di van gundan de jiyana xwe domandine û ta wî çaxî hîn nasnamên sûrî di berîkên wan de ne û wan û xortên wan leþkeriya Sûriyê kirine û ew û zarokên wan  li ser vî xakî hatine dinyayê û xwendina xwe ya serete ta ya bilind di dibistan û zanîngehên Sûriya de kirine, vêca bi hesanî û bê teqe req û ligor vê serjimara rûreþ ew welatiyên han dibûne biyanî û di defterên nasnamên hikûmetê de wek Biyaniyên Parêzgeha Hisiça أجانب محافظة الحسكة hatin binavkirin. Bi behana ko kurd in û ji Kurdistana Bakur binxet bûne.
Bi sedema vê serjimarê, ji kufletê malekê bav û dê dibûn biyanî, zarok diman welatiyên sûrî. Yan bav dibû biyanî , dê û zarok diman welatî, yan jî zarok dibûn biyanî û hwd.
Xwedêwo!! Ma qey gunehê van kesan çi ye? Tenê ji ber ko kurd in!! û te ew kurd afirandine!!!.
Êdî ev kurd di navbera þev û rojekê de bê nasname, bê zevî û qad, bê paseport man. Nema dikarin beþdarî hilbijartinan bibin. Zarokên wan nema dikarin bixwînin, yan xwendina xwe berdewam bikin. Deriyên kar û karmendiyê li ber wan hatin girtin. Nema dikarin ji ciyên xwe bilivin, bê nasname nema dikarin li otelan razên. Zewaca xort û keçên wan di hikûmetê de nayên nivîsandin. Yanî bi rastî mêjiyê mirovan nema vê yekê qebûl dike.
 Bi vê serjimarê bêtirî ji 150 hezar kurd bûne biyanî. Her weha serok leþkerê Sûriyayê yê salên pêncihî General Tewfîq Nîzamedîn jî bû biyanî!!! Lê çima? Ji ber ko kurd bû û ji malbateke kurd a Nisêbînî bû.
Ji pirtûka: Dîmenin Ji Dîroka Winda- Samî Ehmed Namî.
Stockholm. 2013.10.05

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…

Mensûr Cîhanî – Derbarê paqijkirina etnîkî ya li dijî gelê Kurd li bajarê Helebê ji aliyê hêzên hikûmeta Sûriyê ve, Mesûd Barzanî got: Paqijkirina etnîkî û nijadî ya li dijî gelê Kurd sûcekî li dijî mirovahiyê ye û dê encamên wê yên karesatbar hebin.

Hêzên hikûmeta nû ya Sûriyeyê, ku ji bermahiyên…