Destê xwe datînim ser dilê naz û dikenim

Fethulla huseyni

Ne tû bû
Ya te  Ew laş birê kir
Ne ez bûm yê ku welat , çiya , şehîd oxirkir
Li vê derê te dispêrim
Goristanan , dikenim , difirim
Her dilê te bê tebat e

Û dunya na xwaze me , êşam e himêz bike
Wiha ye
Jiyan ji kevirên jiyanê
Ditirs e
Û giyan ji dammar ên jiyanê
Dipirs e
Li ber wî kevir î
Kes nizan e çidib e,
Ji pêvî kevir
  *        *               *             *
Em li vir bûn
Hûn li wir bûn
Kê xatir ji xwişkên we xwest
Ji pêv î min
Man e
Ez bûm

 We li ber bayê çiyê hişt
Û bi toza rewan ê kavilan term ê wey avêtî ber gawiran şuşt
Û can ê we pêç a bi ava oxir ê
Ne bi sax î , ne bi mir î
Hûn bûn siwar ê şeristan ê
Yên tûtin a xurs ê
Li dûv xwe we hiştin gelek tişt
Her di man e
Wisa

Em yê li şûn
Mayî
Bê mad tirşî
Û
Bê hêstir.
 *            *          *          *

KURDISTAN

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…