Mehmûd Badilî
Di wê tariyê de ..
tu çi xweşik dibû
Di wê tariyê de ..
çiqasî baran dibariya
û ba di hindirê min gur dibû
bêhna lewnta te
ji cilê min nediçû.
Di wê tariyê de ..
mija bêdengiyê
û xuşîna pelên daran
di zîqezîqa xirecira me talan dibûn.
Di wê tariyê de ..
Di himêza hev de vêdiketin
wek diktatorekî
çi bi tariyê dilşa dibûm
qet min ne dixwest
dar û gul li hawîr me vêkevin
qet min ne dixwest
birûsk li asîman bidin der
çûn û hatin li kolanan geş bibin
min digot: ezê te bixwim
te digot: ji te hezdikim, gelekî ji te hezdikim.
Di wê tariyê de ..
te giyanê min
bi şewqa lêvên xwe kedî dikir
qey tu nabê serxweş dibûm
û dibûm ronî di dilê te de
tilîyên te jî dibûn perîyên buhiştê
di tarîpinga laşê min de
sema xwe dikirin.
Di wê tariyê de ..
çiqasî tarî kûr dibû
ez û tu di hev de germ dibûn.
7/1/2012
Şîrove (0)