NÊÇÎRA GÛMANAN


  Heybet MAMO

Li bayê bezê… li rêya hêviyan…

gotinek dest vekirî dibin siha
xewnekê de tîpên xwe cihê kirin
Dem rast li havîngeha kêfxweşiyekê bala min kişand
Ewê gavê çend pirsên nediyar çavdêrî tirsahiya min bûn
hawîrdorî mêyîtiya min guneh barandin
Bi kuve !?
hey navmaliyê bajarê virokeyan ….
 li ser pira qederê
hêviyên westiyayî bi tengala tazîbûnê xistin
kêfxweşiya sar… tewan bar pişkiya
De were û poşman nebe .
Li her bajarî xêzên lepan têne xwendin
Li ser pişta her rêyekê şopa sitemkarekî dimîne
hemî sirgongeh sirûda poşmaniyê di bêjin
Ne ner li min zayîna min lê hatin bû
her dema ku min nîvê gotinekê nasdikir nîvê din
ji bîra min diçû .
Li şûna nîvê ji bîrbûyî wêneyê xapînokekî çarçove dibû …  
dîmenê qeşmerekî bi rêzaniyê xuya dibû
Berî mirina dûr bûnê biyaniya kêfçî çarîkekê bû mêvanê min .. min di xwest ku bi zanibim li warê min çi tê gotin çi tê pîvan
Li şûna min çi tê xwendin çi tê kolan
De were û poşman nebe ku tu neyê civan

civanê wê şevê ew şeva ku em bi hevre bendewarê nêçîra gêmanan diman .

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…

Hozanê Girkundê

Bajarekî wêran darbesta evîneke
Westiyayî
Li ser piyê xwe hildigire
Bi dilekî şikestî
Xulmaş dibe!
Jiyan digrî
Êşê bi rondiken zemînê dişo
Perperîk
Şevnema li ser pelên
Sibehan dinosînin!
Zarokên pêxwas bi morîkan
Dilîzin sarbûna axê
Maçî dikin û qevdên hermelê
Bi dîwarê xewnên xwe
Dadilqînin!
Her tişt li derdora xuristê
Tê….guhertin
Babelîsk li beyaren payîzê
Keserên salan kom dikin!
Darên pîr toza
Demsalan ji ser xwe diweşînin
Rengê rokê bê…

Mehmûd Badilî

Sûriyê, piştî salên dirêj yên şer, parçebûn û wêrankirinê, derbasî qonaxeke pir hestiyar bûye, qonaxeke ku dê rengê dewletê û paşeroja têkiliyê di navbera pêkhatiyên wê de ji bo salên pêş de destnîşan bike, ku ji hemû aliyan tê xwestin ku ji mentiqê serdestî, mandelkirin û tunekirinê derbasî mentiqê lihevhatinê û avakirina dewletê bibin….