Mûsa Zaxuranî, Birako!

Konê Reş

   Birako! Te ji min re digot; mala Xwedê ava be, va ez bûm welatiyê Sûriyê.. Vêca ez ê bi serbestî ji Sûriyê derkevim, herim keça xwe Şoreşê, Mîdya û Helbestê bibînim û vegerim.. Qet te bîr nedibir ku li vegerê, wê dergehê zindanên Qamişlo, Hesekê û Şamê li hêviya te vekirî bin.. Girtiyên wan çavên xwe li yekî wek te digerînin ku nûçeyên xwepêşandanan ji wan re bibêjî, wan serwextî nûçeyên Beriya Mêrdînê bikî, hejarî û tengezariya welatiyan şanî wan bidî..
*          *          *

   Belê birako! Te digot ez ê herim Kurdistanê heca xwe li Lalişê Nûranî nû bikim, Hewlêra paytex tewaf bikim, heval û hogiran ji nivîskarên Badînan ziyaret bikim û eger derfet hebe ez ê semînerekê di Yekîtiya Nivîskarên kurd- tayê Duhokê de li ser rewşa rewşenbîriya Rojava pêk bînim.. Di pey re ez ê herim şûna Diyar Doskî, Selman Kovelî û Hafizê Qazî.. ber dilê xizmên wan xweş bikim û di ber Mûzexaneya Qadir Qaçax re derbas bibim..

*          *          *

   Erê birako, qey te bîr nedibir, baskên kevokê li welatê me şikestî ne, şaxikên darzeytûnê ji pelan perpitî ne.. Dara ter bi gunehê dara hişk tê şewitandin.. Tenahî û aramiyê xwe dane alî.. Bêrîbûn bi nalenal e.. Erê birako! Êdî nema pirsa te ji Ebû Xelîl, Eliyê Cizîrî û pismamê te Îssayeê Mîranî dikim, bi tenê ez ê doza azadî û serbestiya te li ber dergehê zindanê bikim, erê li ber dergehê zindanê.

Qamişlo, 21.09.2011

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…

Hozanê Girkundê

Bajarekî wêran darbesta evîneke
Westiyayî
Li ser piyê xwe hildigire
Bi dilekî şikestî
Xulmaş dibe!
Jiyan digrî
Êşê bi rondiken zemînê dişo
Perperîk
Şevnema li ser pelên
Sibehan dinosînin!
Zarokên pêxwas bi morîkan
Dilîzin sarbûna axê
Maçî dikin û qevdên hermelê
Bi dîwarê xewnên xwe
Dadilqînin!
Her tişt li derdora xuristê
Tê….guhertin
Babelîsk li beyaren payîzê
Keserên salan kom dikin!
Darên pîr toza
Demsalan ji ser xwe diweşînin
Rengê rokê bê…