
Yasîn Hisên
Amûdê
Ez Hemza me, hûn min nas dikin?
Hemzayê Pêlewan
Tê bîra we…dema min hêsirên xwe dikirine kom û mîna ziryana di çavên celadan de dipijiqand?
Ez birayê pêxembera me…
Ez perîka bi sînga xwe ve vedikim…
Ez du keviran diavêjim çavên qederê…
Min ji guhanê xweyî çar memikî şîrê hilperînê dida we…
Cinawer im û tême ser bedena we
Lê…ew bi qurbana cina bin…
We bi kelogiriyê kezeba min dişweitand…
Û
Temenê min ê qulinga ye…
Herdû cavê min ê rijyayî diyarî Dicle û Ferat bin…
Û
Mêraniya min…ew ji mêraniyê dixistin…
Dayika min digot: Kurê min…serê tê diêşe?
Kalikê min çîrokê şoreşên kevn ji min re digotin…
Min jî ji ber çilekiya Guran serê xwe weke şoreşekê danî…
Perîkê qulingan ji xwe re dikim berbejn
Rima “Wehşî kurê Herb” îro di destên neviyê hovan de ye…
Dema “Hind” kezeba min dixwar
min dizanîbû derdê kezebê çend giran e…
Vaye ez hevalên xwe dibînim…ez ê maçî Enya wan bikim
Erê …derba wan di Eniyê de bû…
Ez bi serê wekim
We tiştê wisa berî aniha dîtine?
Em gulan didin destê hev
Em ramûsanan ji hev distînin
Em bi hevre taştê dixun
Em bi hevre dimrin
Em bi hevre distrên
Em bi hev re her sibeh gulberojan kom dikin…
Li Girnîka temaşe dikin
Dastana Gilgamêş dibêjin…
Li bêbextiyan guhdarî dikin
Hîna jî kezeba min dilebite…
Xwîna min germ e…
Dilê min germ e…

Şîrove (0)