diyarî ji bo ciwanên şoreşê


Ahwara Ako

mûmên azadî yê
1
mi bêrya te kir yi,
xewna tê hebûnê,
bi qîra azadî yê,

xwe di dilan di tîni vejînê.
chepka di nav destê bûkê di,
bifire bexchê geşbûnê,
ji bo aso yek nû
kulîlkek qawanê
diyarîyek ji axa beybûnê,
ji bo şoreşek dilpak,
gilawêj dibin xelatê zeynebûnê,
li ser dîwara tê nivîsandin,
peyva qededxe,
hilweşandini
ji hesta mirovantî yê ri
hilweşandina pûtên
perestiyekî necadi
li ber gora hezreta lal u poşman.

2
pir nêzîkim ji pêjna te,
xemdarê evîna dilê te mi
qurban û
wêrekî nayên diyarîkirin
belê tên kedîkirin
di bîranînan de dilûsin
chîchekên dilsozî ya te
narîna ber perê ava mezin,
dengê te newa ya quderetê,
neyaza dil li kêleka temaşa
wêneyek jîndari
di
vehesa dilydarî yê di
yar û hebîba  bi chavşînk
ji xelata mîrê hezê,
xelekek  di tiliya evîn di
baranek siviki  li ser dêman
evîndar dibari.
3
Li mal
dawetek li devê rê
ji bo yarên ku tên
tîna salên dûrî yê
bi bêrîkirin
xwedidin rê
rê û rêchikên chava li bendî
azadî yê
wa ye vedibin gulên evindarî yê
xewna her kesî yi
bi xweşya jiyanê bijî
bi hebûna xwehest bimîni.

Îro-29-06-2011

wellingholzhausen

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…