Welatê min e!

 
Husên M. Hebeş

Welatê min e
Ez dizanim ew ne jêhatîtir e, ne şehrezatir e, ne zîrektir e
Û ne jî ji welatên din xweştir û çêtir e
Lê ew welatê min e

Tenê bayê wî bi min xweştir û nermtir e
Ez dizanim ko darên wî ne kesktir in ji darên welatên din
Û stranên çivîkên wî ne xweşiktir in ji stranên çivîkên cihên din
Lê welatê min e
Tenê dilê min bi wî re ji dil de dikene û bi xewnên wî re bilind difire.

Ez dizanim ko bêhna kulîlkên wî ne teniktir e ji bêhna kulîlkên cihên din…
Û daristanên wî ne firehtir in ji daristanên din
Û çiyayên wî ne bilintir in ji çiyayên din
Lê welatê min e
Tenê giyanê min bi kevir û zinarên wî ve girêdayî ye
Û damarên min bi ava çem û rûbarên wî lewend û geş dibin.

Ez dizanim ew carcaran ne pir dilovan e û ne jî pir evîndar e…
Lê ew welatê min e
Tenê di bin dilovanî û evîna wî (bi hişkî, bi nermî) de
Aramiyê dibînim, kûr vedihesim û diramim.

Ez dizanim ew bindest e
Parçe ye, ne serbeste
Lê ew welatê min e
Tenê di dilê min de azade û serbeste.

Ez dizanim
Ez dizanim…
Ew dilê min e
Giyanê min e
Bav û dayik û zarok û û hebûna mine
WELATÊ xewn û ramanên…
Min eeeeeeee…

Husên M. Hebeş

Bonn

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…