Demhat Dêrikî
1.Çi sibehek xweş?! Bi ramûsanên barana ji pencerê re ji xewna dilê te şiyar bûm! Na na, gelo ez şiyarim yan hêj rêwiyê xewnê me? Ji her deverê min bêhna buhuştiya wê diforê!Ey yezdan, ev çi stêrka sibehê ye, ev çi bedewbûne hemû sînorên xweşkbûna wêneyên sirûştî derbas dike?! Ev periye, yan şaha periyaye? Ev esmera Farqînî ye, li gel bêhna qewhwê, diyarî min dike gulkenên rojbaşiyê!
2. Çi sibehek xweş?! Bi dengê dilê te yê ku li dergehê dilê min xist, ji xewna romana te ya evînê, derbasî nava bêhna qehwa te bûm! Na, bêhna binkiraskê te û bêhna qehwê her ew xwendina romanê bû! Her ew canê esmerî bû ku bêhna yasmînên Şamê di nava pora rengşevî de, di nava sêvên xwe yê berwarî de, di nava çavên xwe yê zeytûnefrînî de dikir rûpela dawî û tu dibûyî rûpela yekê ji destana Derwêşê Evdî di nava cengevîna sibeha dilê min de. Sibha te bi xêr esmera Farqînî!
3. Çi sibehek xweş?! Esmera Farqînî, sibehek din bi dengê te yê ku balkêşiya sibehên dengê Feyrûzayê û awaza kemana Ferîd ê farisî ji dilê min dide koçberkirin, li ser sibehnameyên min bi gulvedana rûkê te, rûpelek din ji bêhna beybûn û nefelê, tevlî çîroka evîna sibehên te dibe…û tu min hembêz dike, dîsa bêhna qehwa ji destê te difore û çêja ramûsanên ji lêvên te yê sorgulî di navbera lêvên min de, silavê dide guldêmên te!
4. Çi sibehek xweş?! Sibha te bi xêr ku bi çemên buhara dilê xwe çavên min di nava sing û berên xwe yê zozanfereşînî de vedike!..ey yezdan, vê sibehê ji dengê cokherkîna dilopên kirîstal ku li ser canê wê li dora kulilikên sorî bi aramiya zarokek diherikî, û bi bayê heneseyên wê, kulilikan, lêvên min di peresetgeha ramûsanên xwe de dibirin geriyana canbuharistana wê!..Dubare, di nava bêhna sibeha wê a ji nêrgizan de, dibûm evîndarekî din ji sibehên wê!..Ma hêj çi bibêjim esmera Farqînî!
