Mirina Mêrxasekî Kurd Dehamê Mîro (1921 – 2010)

Konê Reş

   Şîreta min a pêşîn ji gelê Kurd re ku guhdarî zimanê xwe bin, pê bixwînin û binvîsînin.. Gerek em ji ziman û netewa xwe şerm û fedî nekin.. Zimanê me, zimanekî şêrîm û bedew e, ne kêmî zimanê cîranên me ye..

   Rehmetî, her dem ev gotin ji serdançiyên xwe re digot.. Wî ji gundê Sêgirka Mîro û Mozelanê destpêkir.. Ji sê goşeya sînorên Sûriye, Tirkiye û Îraqê di rewşa gelê xwe de diponijî û wiha bi dirêjahiya 90 salî re Kurdewarî di damarên xwînia wî de hat çandin..
 Wî jî, li gor derfetên ku di wê heyamî de hebûn, bi mêranî li ber xwe da.. Bi cegerdarî xebat di ber mafê gelê xwe de kir.. Pêwendiyên alîkariyê bi şoreşa Barzaniyê nemir re girêdan û di çend konferansên PDKÎ de beşdar bû.
   Di sala 1968 an de dewleta Sûriyê nasnameya wî jê standin.. Di sala 1970 î de, li Nawperdan, di bin gotina Barzaniyê nemir de bi serkêşiya PDKS a Sûrî, rabû. Di sala 1972 an de, di konferansê Bamirnê de bû sekretêrê PDK Sûrî. Di salan 1973 an de hat girtin û 6 sal û 8 mehan di zindanên sûriyê de raza..
   Doh danê esir, li bajarê Dêrikê koça dawî kir û îro (03/11/2010), bi beşdarbûna cemawerekî mezin ew li gundê wî Mozelanê hat veşartin.. Hêjaye gotinê ku Hecî Dehamê Mîro di sala 1921ê de li gundê Sêgirka Mîro çêbûye.. Di zaroktiyê de, ew û helbestvanê Kurd Sebrî Botanî bi hev re mezin bûne..

   Oxir be mêrxasê Kurd.. Pîroz be li te axa Mozelanê.. Ew axa ku bi xêdana bav û kalên te hatiye avdan.. Bi saya hebûna kesên wek te, berxwedana canfîdayên mîna te, em kurd man û zimanê me hat parastin.. Erê mamo! Şîreta te ji bo parastina zimanê Kurdî, ji encamên Hawar a mîr Celadet Bedirxan bû.. Ji gotinên Şîn û Şadî ya Sebrî Botanî bû.. Ji dengvedana berxwedana pêşmergên Barzanî bû.. Oxir bihişt be mamê Kurd..

Qamişlo, 03/11/2010

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…