
Hilbîn Mihed Baqir
û di qeraxên çavên min de
Destpêka poşmanyê ye û
û naxwazim bêjim…
Peşêman
Di valahîya werzan de
Nala payizê
Dibû tembûra bay
Min jî…
Henasên gor
Bi alîv didan
Agir daxwaza dayîna dil bû
Li dîwarê serê min
erd hejînek ecêb may
Li ser rêka vî dilî
Zîng bi awaz lêdida
Û baran bêrîya ronahîyek qels
Di zeratîya çavan de
Min xwe didît
Rebenek stuxwar
Li zora xewneka kîvî
Balnde kim ke tim ser riyî
te dibînim!
Belê li kûve?

Şîrove (0)