Xelata Aşitîyê


Seyid Feysel Muctevî

Bihare gul webû rabe bibîne deşt û sehrayê
Cihan bû kesk û sor û zer xeber ba daye dinyayê

Bila pîr û civan rabin bi wê cejna mezin şabin

Girêdin dawetek kurdî dihol û saz û zirnayê
Bihara nû de ramûsin qiraxê sûmeta şahî
Bi şabaşa xelata aşitî tim bidne dinyayê

Bibin coş û xoroşa gund û bajêra bi pirdengî
Bixin şer bin kirasê aşitî, ro hate sermayê

Erê avê zelale kaniyê kurda werin cem hev
Xemê sed saleyê kurda ji dil derxin, bidin bayê

Bila kotrê sipî firdin nebînin bend û zindanê
Bikewne na gul û çîçek bi seyran û tamaşayê

Seyid newroze gel pîroze kincê keske dinyayê
Dixazit gel bi azadî bi dilxazî bibînt çare arayê

Jîyanek xweş bi serbestî ji bo kurda wekî insan
Bixaze tu j xudayê xwe bi daxaz û temennayê

Sine 2710/1/1 a kurdî
Helbest: xezel
Wezn: mefaîlin mefaîlin mefaîlin mefaîlin
Behr: hezec musemen salim

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…