Demhat Dêrikî
Canê esmerê!
Va sal bi ewrên agirînî
Bi çar dîwarên ji hestiyên miriyan bilindkirî
Bi hawar qîrîna firmêskan
Bi kefen û tarîstan û reşgirêdanê
Bi sonda ÊL û OLÊN şevistanên bê bext
Û evînên di meya serxweşiya keçkaniyê de
Li kolanên biyaniyan têne sêdardekirin…
Û ji nûve hawara xwe digihînin Qamişloka xwînê û Amûda dilşewat…
Xatir dixwazê û diçê…
Û ez hêj li wirim
Li rawestgehên qiblegha evîna te
Bi zimanê dayê nimêja eşqa te dikim.
Ez li wirim
Li ber semfoniya nalînan
Rojiyê digirm ji xweşikbûna te re
Ayatên hemû xuda û xwedewendan
Qurbana lêvên te yê gulgulî dikim
Û strana esmerê dubare dikim esmer.
Li kolanên biyaniyan têne sêdardekirin…
Û ji nûve hawara xwe digihînin Qamişloka xwînê û Amûda dilşewat…
Xatir dixwazê û diçê…
Û ez hêj li wirim
Li rawestgehên qiblegha evîna te
Bi zimanê dayê nimêja eşqa te dikim.
Ez li wirim
Li ber semfoniya nalînan
Rojiyê digirm ji xweşikbûna te re
Ayatên hemû xuda û xwedewendan
Qurbana lêvên te yê gulgulî dikim
Û strana esmerê dubare dikim esmer.
Va sal diçê esmerê û bi xwe re
Strana rebeniyê
Strana şevên şikestî
Strana henesyên xeniqî
Strana dengê miriyan
Strana giriyan
Strana bê bextiyê
Strana evînên bê evîn
Strana laşfiroşiya li kolanên bê nasname
Dibe û diçê esmerê.
De ka wer
Em sala nû vexwin
Em sala diçê
Di avakirina bajarê ronahiyê de bin gor bikin
Û ez û tu û canê
Bi kenê hêviyan destara êşan qedexe bikin
Û bila her hêviyek bibe gulek
Di dilê axê de esmerê.
