Silêman azer
Li vir,
ez şivanê
çêrandin demsalên
gencîniya xwe bûm
li şînkayiyê.
Dema,
tihna te xwe
daweşand perdeyê şevên min
ji nediyariyê.
Na,…..
ne şeydayê navê te bûm,
ne jî dilhezê helbestan bû
bavê min li vir,
lê te xwe hepişande,
kuncikên jîna min
bikotekiyê.
Ma hew bi tenê
li hev hatinek bû,
an pîlanek bû
te veda bû ser riya min
bi libkên rengîniyê.
Tu ji min diguvêşe,
zuhayiya xwe,
barandinek ji xemgîniyê.
Di çi rûsariyê de bû,
ew dildarî,
em bûne sîngek e vekirî,
ji mêtina çewte peyvan re.
Me li joriya valabûnê
dibanînin,
lêvin qeliştî ji dilbijokiyê.
Li ser milê me ye,
seriyê gêjbûyî
ji hêrandina wê xweziyê.
Va ez barabûnek im
ji firandinê re,
û bilinde jî asîmanê te
windagehê sawgirtinê.
Qey di kîjan meydanê de
tu baskokirine,
hîna tu li ser bêdengiya min,
di biriqîne morîkên bextê xwe
rêwiyin ji tenêtiyê.
Min şewitandin tiliyên pelandinê
tu dikare,
min li ser masa têkçûnên xwe,
bi noşe,
û min di şevbuhêrkên xwe de,
binehwirîne firdikek
ji bîreweriyê.
Min rişma te,
li gerdena bînayiyan gerandiye
tu dikare bidêre wê azariyê.
di pêçeka,
rojan de,
te ji şîrvedikim,
û tu markiriyî
li sergêjiyê.
Wa…li derdora,
hilatbûnan,
bi pêka ketine,
neviyên te,
û te tobe nekiriye
ji bergirtinên
wê neçariyê.
tihna te xwe
daweşand perdeyê şevên min
ji nediyariyê.
Na,…..
ne şeydayê navê te bûm,
ne jî dilhezê helbestan bû
bavê min li vir,
lê te xwe hepişande,
kuncikên jîna min
bikotekiyê.
Ma hew bi tenê
li hev hatinek bû,
an pîlanek bû
te veda bû ser riya min
bi libkên rengîniyê.
Tu ji min diguvêşe,
zuhayiya xwe,
barandinek ji xemgîniyê.
Di çi rûsariyê de bû,
ew dildarî,
em bûne sîngek e vekirî,
ji mêtina çewte peyvan re.
Me li joriya valabûnê
dibanînin,
lêvin qeliştî ji dilbijokiyê.
Li ser milê me ye,
seriyê gêjbûyî
ji hêrandina wê xweziyê.
Va ez barabûnek im
ji firandinê re,
û bilinde jî asîmanê te
windagehê sawgirtinê.
Qey di kîjan meydanê de
tu baskokirine,
hîna tu li ser bêdengiya min,
di biriqîne morîkên bextê xwe
rêwiyin ji tenêtiyê.
Min şewitandin tiliyên pelandinê
tu dikare,
min li ser masa têkçûnên xwe,
bi noşe,
û min di şevbuhêrkên xwe de,
binehwirîne firdikek
ji bîreweriyê.
Min rişma te,
li gerdena bînayiyan gerandiye
tu dikare bidêre wê azariyê.
di pêçeka,
rojan de,
te ji şîrvedikim,
û tu markiriyî
li sergêjiyê.
Wa…li derdora,
hilatbûnan,
bi pêka ketine,
neviyên te,
û te tobe nekiriye
ji bergirtinên
wê neçariyê.
