
Gulnar Eli
semiyana dil
evîn,
xwezî,
roniya pêngavên rojan e
keservedanên demê gêj
bişkujşilêra dilsoj
şev
şiyarmestî
siwarên valentine
gehandin hev.
reşdav li geştê
navbera dest û dilan
şûşeper
ji belgên şînahiyê,
pêlên sinoran
demên serxweş, ji qedexeyên çavên vê şevê
ax bi ax,
av bi av,
bi tilîliyên dîtina yekemîn,
birîskên bêdengiyê
taviyek hûr
şevnema şana min.
Cane xwe di ruhaniya ruha min de faramoş bike
jibîr bike.
“ ANA AL HEQ”
pîroziya zayîna min
pîroziya şilêra vejiyay ser dêmê min
pîroziya dilêrê efsaneya evînê min
asîman mişt ji semayê kir,
ji stêrên keyf û kenînê.
Hedar,
roniya şevbendemanê
xogirê li ber reşbayên kelha evê şevê
hogirê xewn û bêriyan
“ Delalê min, eve
çendikî çend salan”
di nav cejin û şahiyan
ferzindeka mişext bûm!
hizar hezar awaz li ser serên min bibarin
hizar wêne di paxila min bizên,
dê pêkve gorî girnijîneke te bikim.
Tu,
sorgul,
dil,
asîman,
dar û ber,
dîwar
û qedereka xwedayî sermest î.
homeless im,
bi qefta gulê belengaziya xwe û te dinuxumînim
şagul,
serkêşa govenda vê şahiyê me,
di nav çavên te de.
Tu „ Evra û ez
2:32:28 AM

Şîrove (0)