Tilîyên ku di nav xwîna xwe de sor vedane..!!

hisên ehmed

Weke nuh çêbûyekî biçûk digere, di vekolînên xwey pêşî de, dixwaze bi rabûnekê re, Demekê bi dîwarê nasîna cîhanê ve bigreWeke pîrozekî ku di nav bêgunehîya xwe de mabe,bi lez dikeve
Radibe ku bilindbûna bejna xwe xuya bike
Ta ku ji windabûna xwe, xwe şiyar bike
Ta ku xwe ji xewn û reşkên şevan şiyar bike.

Ta ku ji ê wekî xwe re ,dest bi çîrokên heyamên berê bike,ê ku her dem bi tevgerên xwey veşartî haziere.
Hepkî diraweste, û bi gotinin tevlihev û bê fêde pirsan  li xwe vedigerîne. 
 da ku mirovatiya xwey paqij ji xelkê re nîşan bike. 
di cihokên qermîçokên riwê wî de tirs, şek û bele kom kirine. 
berxwedana wêrakirina bê rehm nîşan dike
Bê rawestandin li laşê xwey ku di tarîyê de winda bûye digere.  
 li perçe û hestîyên mirovatîya xwede vedikole.di nav bahozan sazkirî de,di xaçe rêkên çiya de,divê çola xayin de, li tilîyên xwey jêkirî digere.  
 ji nişkave,bi dengekî bilind, bang li êşa xwe dike. 
 ta ku pîlanên wan li himber mûmên ji dayikbûna xwe vemrîne. 
  ta ku bejna xwe rast bike, û wan daqûl hatinên xwey berê keşef bike.    
û xwe ji wan dahatinên xwey bê jimar,vegerîne
 û ji nûv re,di riyin din re,bi lez vegere. dengvedana azarîyên xwe destpê bike….!!!