Helbest: Mehmûd derwîş Wergerandin:ŞîndarA-yûsif Û Axîn mîrxan
Çiqasî tu bi ba re here ,herî ê ku dizanim
çawa te vegerînim.
Tenê dizanim dûr ya te ji kwîde tê.
De her wek çawa bîranîn dirin
Bîra bêdawiyê,
li pêşya xwe tu nabîne wê somerya
rahiştiye denek ji zumînê ku
lê ez,ê ku dizanim çawa te vegerînim
de her te dajon bilûrên xelkên deryayên kevin
û kerwanên xuyê di ajotina xweyî bê dawî de,
û de her sirûd ji min û te û ji dema min
dawerivî dibe
li hespekî nû digerya ta ku ritm a xweyî azad
bi govend bike.
tu sermediyê nabîne,wekî roja min te dît, herî
roja min te zand ji dilbijandina xwe
rûniştîbûm li bendî te,
lê ez,herî ê ku dizanim çawa te vegerînim,
û bi çem re her ji nêrvînekê ta din,
herî ba amadeye te ji heyva min hilweşîne,
û peyva dawî li ser darin min amadeye ji ketinê re li ser
peyas a altirokadîro.
li paş xwe bizîvir ta ku tu xewnê bibîne,
û de her , çi rojhilat be çi roj avabe
bêtir jî te têr sirgongeh dike,
û gavekê dûr dike ji textêm û yek ji asîmanê
dirûneya minî xemgîn.
de kotahî xuşka despêkê ye,
de her tiştên te hişt li vir tê bibîne û
ne li bendî te, û ne li bendî kesekî din ne dimam.
diva bû ku ez porê xwe bi bêhn fireyî bişkinim
wekû wan pîrekên bi tenê di şevin xwe de
û diva bû ez bikêrî xwe bêm,
û şûşak ji ava kolonya bi ser ruxamê ve bişkînim,
û di zivistanê de ezê xwe bêrî kim
ta ji dirûneya xwe,
wekû jêre dibêjim ,
min himbêz bik ta ejî xanima min,
û bikêrî destên xwe wer,herî
hayê wan ji daketina asîman ber bi jêr de
yan çûna zemînê ber bi jor de,
û ha ji destên xwe heb ta bikêrî te bên
((destên te serwerên tene))
Wekî êlwar digot..
Û de her ,
te dixwazim ya na. tevî ku
ne li bendî te û ne li bendî kesekî din. ne dimam
Diva bû ez dû peyalên şikestî
Ji enbîtê ve bi cî bikim ,
Û herî ezim ê ku xwe bêrîdikim
bi govend bike.
tu sermediyê nabîne,wekî roja min te dît, herî
roja min te zand ji dilbijandina xwe
rûniştîbûm li bendî te,
lê ez,herî ê ku dizanim çawa te vegerînim,
û bi çem re her ji nêrvînekê ta din,
herî ba amadeye te ji heyva min hilweşîne,
û peyva dawî li ser darin min amadeye ji ketinê re li ser
peyas a altirokadîro.
li paş xwe bizîvir ta ku tu xewnê bibîne,
û de her , çi rojhilat be çi roj avabe
bêtir jî te têr sirgongeh dike,
û gavekê dûr dike ji textêm û yek ji asîmanê
dirûneya minî xemgîn.
de kotahî xuşka despêkê ye,
de her tiştên te hişt li vir tê bibîne û
ne li bendî te, û ne li bendî kesekî din ne dimam.
diva bû ku ez porê xwe bi bêhn fireyî bişkinim
wekû wan pîrekên bi tenê di şevin xwe de
û diva bû ez bikêrî xwe bêm,
û şûşak ji ava kolonya bi ser ruxamê ve bişkînim,
û di zivistanê de ezê xwe bêrî kim
ta ji dirûneya xwe,
wekû jêre dibêjim ,
min himbêz bik ta ejî xanima min,
û bikêrî destên xwe wer,herî
hayê wan ji daketina asîman ber bi jêr de
yan çûna zemînê ber bi jor de,
û ha ji destên xwe heb ta bikêrî te bên
((destên te serwerên tene))
Wekî êlwar digot..
Û de her ,
te dixwazim ya na. tevî ku
ne li bendî te û ne li bendî kesekî din. ne dimam
Diva bû ez dû peyalên şikestî
Ji enbîtê ve bi cî bikim ,
Û herî ezim ê ku xwe bêrîdikim
ta ji dirûna xwe!
