Idî bese, dibê kurd tev bibne yek

EHMED QASIM

 Yanzde mehin, şoreşa sûrî berdewame di nav girtin û kuştin û birîn kirin û koçberîda. Û yanzde mehinjî, kurdên me di nav keft û lefteke bê watedaye. Pirsekî bingehîn heye, her yek pêwîste ji xwe û ji yên dora xwe bipirsê: gelo nakokiya me kurdan bi hevra çîye? Bi oposisyona sûrîra, tiştekî dine, wekî dibêjin, kêşeya qayîl bûn û nebûna ser mafê kurde, lê kêşeya ne yekbûna me kurdan çîye?
     Ev pirsa bi dehan caran min ji xwe kirîye, û min xwestîye ez bersiva wêjî bidim. Lê mixabin, çendîn min bersiv dayejî, û divî warîda, mi nivîsiyejî, lê bawer bikin bersivên min ez qayîl nekirime, tenê yek şop heye pêwîste em açix bikin û bi açixîjî bidin ber çavên xelkê xweyî kurd.
    Bi nav, bawer dikim heta bîst partîyanjî di nav me kurdanda hene, hindek ji wan belkî kesekî tekanebêjî, lê navin car caran di pêşîya meranra derbas dibê, ti naxwazî lê vegerî ka ev nav kîne û çi kesin û li kurin û çi dixwazin? Lê navên wisajî car caran dibine dar û dikevine ber tekerê erebanê pêşveçûna me. Ji ber kê çi kirîye jêra mayî. Gelê mejî bi şêwakî piraktîk li pêşîya bêtrazîyz xwe neskinî, û nebûye xwedî dîtina çareserîya kêşyên xwe. Gelo eger wabê, em kanin bibêjin , ku rojekê ji rojan wê yekbûna kurdan were holê û rola xweyî dîrokî  û serekî bilîzê?
     Bi min, eme kanibin ku gel xudanlixî li erkin xwe bike, û bibê xwedî biryara xwe.blkî evjî dîtinekî Aflatonîbe, li sedaneye bîtir ber bi çareserîyêda wê bi rêkevê. Ji ber partîyên me, ji guftogoya bêzentîk têr nave. Tevayîyê wan di rewşeke awarteda fêrî sîyaseta guftogoya bê ber û pirsyar bûne. Îrojî pirsyarî hatîye holê ew nikani ji erkên dîrokî tê bighê. Raste girêdana kongira Qamişlo dîrokîbo, lê dîrokîya mezitirîn jêdera wê, wê çi berî bide. Em dixwazin tirî bixwin, îşê me ji baxmeçî, çîye? ENKS hate damezrandin. PYD ji encûmana gel hilbijart. Yeketîya hêzên demuqrat hate pejrandin.. û hîjî tek û tûk li vir û derahen hene. Lê dîsa pirsa dîrokî û girig ewe, gelo pirsgirêka vê neyekbûnê çîye?
     Bi min yek pirsgirêkê me kurdan heye, ewjî çawa emê kanibim kêlekên xwe bi kêlek hevdin û herin ser erkên xwe. Di virda ezê metelokekê wînim ji xwedevananra: xwedê bi dilovanîya xwe şa bike, Reşîd Hemo carekê ji mera got: got li sûka Efrîn ez li rstî şêx Reşîd hatim, ji minra got: were Reşîd ez şîretekê lit e bikim. Mijî bala xwe dayê ,û min gotê : ka bibêje ezê dilxweşbim bi şîretê te. Pel danî û li ser nivîsî: 1+1+1+1= ev çendan dikin Reşîd? Li gor wî nivîsîbû, ev yekana li ser hev rêzkiribûn. Reşîd got: min got 4 dikin şêxê min. dîsanivîsî: 1111, got lê ev çendin Reşîdê min? min got: evjî, hezar û sed û yanzdene. Gote min de here sîyaset bi şêweya duwemîn xwendin bike, ne yekemîn xwendin, hûne bi serkevin. Yanî, ti caran xwe di ser hevra megrin, hine ji ser hev hulweşin. Lê ku hûn kêlekên xwe bi hevdin kesek nikanê we ji ber hev bixînê, yajî hilweşînê.
     Nameya min ewe, pêwîste em ji şîretê şêx reşîd sûdê wergirin, û em kêlekên xwe bidne kêlekên hev, serketin dibê para me tevan, yajî em xwe di serhevra bigrin , emê hilweşin, û em tevayî dibine hevparê zirarê. Hikmet di berhemên kardaye, ne di karekî bê berhemdaye. Hêvîdarim nameya min bighê xwedîyên biryarê.
  Sîyasetmedar û nivîskar

  7/2/2012

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…