Rêka bê dawî

Nizar Yosif
Li ser rêka  tavê dişopînim
Rêncbertiya liqata melw yên  
Li jor girêdayîn
û nêçîra  nêrkûviyan
Ling çaroxan ranagirin
Kolan….kolan
Li hîviyên rojê digerim
Nava warên wêrankirî

Neperûşkên lepên hovan
Dipirsim ?
Ji pariyê destên sêwiyan
hizretkêşên maçê lêvên baban
Nîgaş dikim
Kevir û darên çiyan
Di hembêza xwe de
Laşên bê kifin veşartin e
Saloxvanan digerim
Bê çare,,,
Bi çavên sist û mest
Li biskên giyayê xweristî
Ji dîwarê kelhan
Li hîmên we di pirsim
Tîpên sor kolayî li ser di xwînim
Dengên sitembaran!
Hûn agirê dilê dayîkanin
Kerb û kîna Cegerên hogiran in
Mereqê simbêlzerên
Ji qelûnê bi ser lêvan de Şkestîne
Qermûşkên eniyên Xuhdangirtî
Bi sermestî bendewarin
Gazindê civatên
Teşîrês û tevinkirên çavşil in Birano.
Kevokên deşta botanê
Ra û şaxên we
Ji qevda şûr û zanistiya
Bedirxanan têne der
Di nava refên 
Cangoriyan de
Şahidên sitemkarî
Û tarîbûna rojê ne
Şehîdên bê navin.
* Çelteyê parêzvaniyê    
Bi çelteyê qûtê rojê
Li fira baskên
Quling û bazên çiyan difirim
Li gorî xwendina sirûdeyên çavên we
Pişt parastin kevirên şevê
Û stranê paleyên bi qeynax û das
Lorîn ê melûvanan
Li ber dengê bilûra şivanan
Diçim kopên çiyan
Di pîvim geliyên bi şiftên libadeyê xwe
Parêzvan veşartin
Li pê bihna xuhdan
Û roniya we dikevim
Nalînê birînên xwê têde kirîn
Ji hinavan coşê tînim der
Pêlsirtiya girê Dicla
Min bi qurmîçkên kirasê deştê ve di dirû 
Bi meya teşiyên nûjenan
Werîsên stûr dirêsin
Rengîn dibin Gund û Bajar bi tevnên me
Sorbûna ava Xabûrê
Melûliya Ferat ê
Xalên zer liber pêlan dikevin
Sinbilên boş di hejin.
* Dengvedana nalînan
Di kûrnewal û şikeftan de
Li xirbeyên hestûyan rast têm
Li bajaran xwîn difûre
Jiyana nuh!
Hêrs dibim
Çavsoriya dîrokê
Hawar
Gazî 
Yezdanê rojê
Giyanê mafparêzan
Qêrînên min
Ji dengvedana kulomên çiyan
li avahiyan dizivirin
Birano
Awazên rûbaran û
Firokên sêwî
Sebrê didin kerixiyan
Boyerên salan
min behitî û bêzar digerînin
Bi hêminiyê ve dikevim.
    
* Bersiva giyanan
Livandina xwezayê
Giyanê bêzaran e
Ji xemsariyê şiyar dibim
Biskên ji dilopên sor şîn dayîn
Ji ristên evîndaranin
Bi dîdarin ber çavan re di bihûrin
Nûnerên serdemê
Bersivdanên mirinê û jiyanê
Bersiva xwefiroş û
Hovîtiya leşkerên devxwîn didan
Serokeya ji Şagirtiyên celaliyan mayîn
Talan birin
Wêranî kirin diyarî
Xewa zikmakan revandin
Mirov ji waran hilandan
Giyan ji gewdan kişandin
Dîwarê sebra me şikandin
Di gotin :
Em ne namûsfiroş in
Em wê dikirin 
Bi rûmet diparêzin.
02.06.02

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Mihemed Ebdê

Ehmed im..

Şervan im, pêşmergeyê xaka xwe me

Pakrewan im canfidayê rojava me

Ji başûr im, li Qamişlo roja şer de, ez heme

Qurbana xakê bim ji mirinê re ez amede me

Kurd im, ji Kerkûkê îro hawar û berxwedan e

Berê Barzanî gotiye:…

Mihemed Ebdê

Kê gotiye dil ji evînê tenê re dijene?

Payebûn ji kesên mezin tenê re ye!

Kê gotiye ku nav û dengê serkirde, û serokan tenê di dîrokê de tê nivîsandin?

Kê gotiye…

Berxwedan ji şervan û pêşmergeyan di qadên şer de tenê bi çekan tê xuyakirin..

<p...

Fewaz Ebdê

Xa xa xal xal xaltîka Ca ca ca canê, ma La la lalala lalo li mal e?
Ê ne mala minê tu Bilbil î!!!

Pêkenokeke gelêrî Kurdî ye

Bi navê Lalo hatibû naskirin, ev navê ku ji biçûkanî ve xwe lê girt û pêve zeliqî. Destpêkê zarokan…

Alan Hemo

Ew ne kezî ye hovoo
Şîşek e ew ji sorçirûska çavê jinxasan

Gurzek e ew ji simbêlê mêrxasan

Li siya pozê lehengan şîn hatiye

Bi tiliyên bavekî qehreman hatiye hûnandin

Û bi tilîliyên dayikeke dilsoz li meydanê bi cî bûye

Ew ne kezî ye hovoo

<p style="text-align:...