Demhat Dêrikî
Evîn,min ji te hezkir û birîna min kûr bû…birîn kûûûr kûr dibe…li welatê
Min,erêê li welatê min yê ku tu nasdike,bê sînor û pirs û pirsiyar li ser canê
Min mêza mirinê kêlî bi kêlî vedaye û bi noş bi ser hestên min de dike piyala
Jehra dûrîkirinê Evîn.
Kul û jan jî li hespan siwar bûne û şûrê qutkirina nêzîkbûnê li ser deşta min
Dibezînin.Dilê min di nava tofanê de ye Evîn!bager û aşûtên berfê bi ser min
De tên,dilê min dibin,dixwazin diyarî warê serdestiya tariyê bikin.Dilê min gulê
De tên,dilê min dibin,dixwazin diyarî warê serdestiya tariyê bikin.Dilê min gulê
Di aşê dûriyê de tê hêrandin!
Tu dizanê Evîn?Niha li mezela xwe rûniştîme û pişta min li dîwarê ku bûyî şahidê
Demjanên mine.Ji derve baran dibare û li hundir barana serpêhatiyên me ji
Çavên min dibarin.Dixwazim dilê xwe di sirûşta gundê me de,di dilê te yê
Wek şîrê dayika xwe sipî de biparêzim.Lê derew!artêşa zilamên durû!dizên
Bê ked bi sirûda evîna te êrîşî min dikin û bi navê te sond dixwin ku tu ya
Wayî.Wê demê ez hawara xwe digihînim xeyal,hêvî û peyvên te yê ji welatê
Kulilikan.
Aaax Evîn;li van deveran,li van dûrîyan û dûrî te,jiyan sêleke sore ji êgir
Jiyan kiraseke ji sitiriyan li bejina min,jiyan bê te gulê di devê gurên mijhez de ye.
Baran dibare û ez li hundir li wan dilopan temeşe dikim û çavên min di nava
Wan de diçe,diçe xwe digihînê rojên baranên gundê me,rojên ez û te dibûn mêhvanên
Dilopên jînê û em di bin van dilopan de li pey azadiya xewnên xwe dibezîn.
Çend xweşbûn ew roj evîn?û îro ez di nava birînên xwe de li ser wan
Rojxweşan digirîm,digirîm,digirîm…
demhatderiki@hotmail.com
