BÊHOŞKIRIN

MELEVAN RESÛL

Bêhoşkirin bi serê xwe babetek berferehe , mirov ji du aliyan ve dikare lê binere , yek jê bêhoşkirina mirov ji ta û ba dixe û bêhoşker bi rewşa xwe nagihe ji encama karîgeriya tevîbûna hinek madeyên bêhoşker mîna meyê , narkotîk û bancê , sewdanê mirov ji bîr û baweriyê nikare bixebite , mirov mîna saxekî mirî lê dibe , lê bêhoşkirin û di xewve birina din ewe ku jiyana mirovan dîse dixe nava tehlûkê , di baweriya min de du babet hene hişê mirovan tevlîhev dike , yan wî bê hoş dike û yan wî di xewve dibe , yek jê ole û ya dinê siyasete , ji ber ku ev herdu mijar serwinda ne û encam di wan de nediyare , ji lewra em dibînin dema dime çaxê mêjê yan xutba înê û yan heger em di şevek yarîkar de beşdar dibin û bi taybet heger mijar li ser siyasetê be , ji nişkî va bawişkên xewê bi beşdaran dikeve û temara xewê dikeve çavê wan de.
Di baweriya min de sedema vê rûdanê ewe ku mijara tê xwendin û axiftvan dikeve nava hûrikên wê de , hingî hişê mirov varî dibe û dikeve xeyalan de , ji ber ku serder nabe û rê ji sawîran re vedibe , ango mirov ber bi ayindê ve dibeze û ji xwere li cihekî di navê de digere mîn ku ji xwe bipirse :

   Di warê olî de , ka di roja heşr û cizadanê de wê min bi kude bibin û çansê min li ku keve ? dujehe yan behuşte ?.

   Di warî siyasî de dikeve mitalan , ka ezê çi qizincê û çi cihî ji xwere di xebata serkeftinê de bibînim dema doza siyasî bi ser bikeve ?

Ango navberî dikeve hest û nistê mirov de , ji mijarê dûr dikeve û bi baskên xwe fir dide , heger hêviya xwe di wê demê de dît , ewê di hişyariya xwede jî ji helwesta xwe venegere û li du xeyalên xwe bibeze , wê hewldanê bike da ku sawîra wî têk neçe , ji ber ku wê rûdanên bivek û metirsîn bikevin pêşiya wî dema ew têk here , hem ji axretê dibe û hem ji dinyayê dibe , vêca da ku di sermediya xwede bimîne yan ji binî bêhêvî dibe û yan gur û geş dibe û bi dilsozê jiyana xwe ji bonî pêkanîna armancan terxan dike .

Xaleke dinê balkêşe dema mijara simînervan bidawî tê , civat hemî ji sawîran û ji xewnan di hilçenê û ji nû hişê xwe ber bi mijara şevê ve dizîvirêne .

Mirovê axiftvan û simînervanê zîrek ewe yê ku karibe ji xwere mijara kirîtîk hilijêre nemaze babetên ku dibin sedema gomanan di nava civaka kurdewariyê de , belkî em ji hişê xwe nekevin û şêl û şêt nebin .

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Hozan Yûsiv

Erdnîgariya demê ya êş û hêviyê

Meha Adarê di wijdanê Kurdî de ne tenê demeke ji salê, lê belê “erdnîgariyeke demê” ya awarte ye ku çîrok û dîroka gelekî vedibêje. Di vê mehê de xetên karesatê û yên vejînê digihêjin hev û salname dibe lîsteyeke vekirî ji…

Xizan Șîlan

-Stran-

bombe û napalm
barandin
wan balafiran
devê xwe yê bi xwîn
wek cinawiran
berdabûn laşên kurdan
jehra maran
ax lê eman
ax lê eman
hawîrdor mij û dûman
agirê şewatê pêkxistin
li gund û bajaran
şehîd ketin xwarê
stêrk bi hezaran
qêrîn û hawara dengê wan
dagirtin
valahiya asîmanan
ax lê eman
ax lê eman
hawîrdor mij û dûman
xwîn diherikî
ji keç û xort û mindalan
qîjeqîj û…

Welatê me|Bochum: Bi helkefta salvegera 20emîn a damezrandina xwe, malpera «Welatê Me» hunermenda kurd Şerhîbana Kurdî xelat kir. Ev xelat wek bilindnirxandinê ye ji keda wê ya hunerî û xizmeta wê ya ji stirana kurdî ya resen re.

Ji hêla xwe ve, hunermenda pilebilind Şehrîban, spasî û rêzgirtina xwe ji rêveberiya malperê…

Firyal Hemîd

Piştî derbasbûna rexê çepê ya Deryaya wî welatî, bêhnvedaneke bi dûmana sar û sermeyê, ji hinavê wê yê vala ji hêviyan , lê dagirtî bi rasteqîneke ne dibîr de dihate der.
Wê barên baweriyên xwe hilgirtibû, berû bi jiyaneke bi sawêrne nependî ve diçû.

Li ber pendavên wê deryayê, bi…