PEYALA ELENDÊ

Xemgîn Remo

Ez ne poşmanim
Ku min rîsê dilîniya
Bi teşiya evîna te diristin
Û mirîdê du çavên te bûm
Ey şêxa vînê …..
Di cîhanek mijokî de
Hevendekî gandêre
Di kûr geliyên bi saw de
Şopdar û bîndarê miska te bûm
Te jî bi tîrên xwe
Her xwîn dirjand ji birînê …

Erê canê , can şêrînê

Kaniya jan û jînê …
Te diviya min şîrveke
Û ez berxê li dûv makê
Dibarriyam bi keser û nalînê …
Hîn jî şewşena te dilrevîne
Tu pertûka ol û dîne
Dastanek nehatiye nivîsandin
Û ji xwe helbest
Nikare barê te hilîne …..
Belê xanê , xan lewendê
Peyala dawî ya vîna xwe
Bi elendê re bidî min
Jaremar be yan canvejîn be
Tê min bikuje yan bifirîne ….

***************