MED TV, heyecaneke piştî 12 salan

Dilbixwîn Dara

Sal: 1994
Meh: Gulan
Cih: Belcîka, Bruksel
Ez dibim şahidê vekirina yekemîn televîzyona kurdî ya satelîtê.
MED TV vedibe û yek ji xewnên bi mîlyonan Kurdan li her çar beşên Kurdistanê pêk tê. Êdî Kurd jî xwediyê kanaleke televîzyonê ne… êdî Kurd jî wê bikaribin di ekrana televîzyonekê de li kurdî guhdarî bikin û ji her kesî re bi tiliyan nîşan bidin: Ev televîyona me ye…
Programa testê dest pê dike û şahî tê ser rûyê her însanekî Kurd.
Têne çirandin sînorên dubendî û nakokiyên navxweyî…

MED TV dikeve her malê… Kurmanc, Soran, Zaza, Lor… Kurd bi hemû zarava, ol, terîqet û mezhebên xwe di ekrana yek televîzyonê de dibin yek netewe.

MED TV dibe televîzyona her Kurdekî.

Di wê televîzyonê de, ezê yekemîn bultena dengûbasan bixwînin û derkevim pêşberî bi mîlyonan kes, ew kesên ku bi hezarsalan li benda rojeke wiha ne… ezê ji wan re bi “Ji navenda Nûçeyan êvarbaş temaşevanên hêja…” dest bi xwendina dengûbasan bikim… “û bi “Me ji we re ji MED TV dengûbas pêşkêşkirin, heya careke din bimînin di xweşiyê de…” dawî li xwendina nûçeyan bînim.

Cara yekemîn di dîroka xwe de Kurd bi zimanê xwe di televîyoneke satelîtê bi zimanê xwe li dengûbasan guhdarî dikin.

Sal di ser girtina MED TV re derbas bûne, hîn jî ji dema ku temaşevan ji ROJ TV telefonê vedikin, dibêjin: “silavên me ji xebatkarên MED TV re hene” dibêjin.

Çavên me ji kêfxweşbûnan tijî hêstir dibin.

12 sal di ser re derbas bûne.

Gelek caran li wan kesan rast têm, dema ku min dibînin, disekinin û dibêjin: “Em te ji MED TV nas dikin… dengê te ji bîra me neçûye…”

Ez gelekî ji MED TV fêr bûm. Ji min re bû pişt û hêzeke xurt ji bo berdewabûna vê xebata min ya rojnamegerî.

Gelek kanalên televîzyonê vebûn, wê gelekên din  jî vebin, lê şoreşa MED TV di mêjiyên me Kurdan de şopek hîşt. Ewê zû wenda nebe.

MED TV bû dibistanek. Bû ekolek. Bi dehan rojnamevan derxistin.

Piştî 12 salan dîsa di meha Gulanê de, ez dibim şahidê vekirina televîyineke kurdî: TISHK TV.

Heyecana berî 12 salan dijîm. Dîsa telefon li pey telefonê tên, dîsa hinek ji kêfxweşbûnan digirîn, hinek dilîlînin… Yek ji Mehabadê telefonê vedike, kelogirî dibe û dibêje: “Ez bi qurbane logoya TISHK TV bim… xwîna Qazî, Qasimlo, Şerefkendî û bi hezaran şehîdên Kurdistanê li erdê nema…” dibêje.

Televzyonên Kurdan çiqas zêde bibin, ewqas baş e. Konkerenz û reqabet di navbera wan de çiqas zêdebibe, hîn baştir e.

TISHK TV televîzyona Kurdên rojhilat e, lê li gora ku berpirsiyarên wê dibêjin, ewê bibe televîyona hemû Kurdan.

Pîroz be…

Bi hêviya ku rojekê Kurdên başûrê rojava jî bi avakirina bibin xwediyê televîzyoneke satelîtê. 

  ——–

Ev nivîs di Peyama Kurd de hatiye weşandin

avestakurd.net

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Axîn Welat

Dema ku zimanek -kîjan ziman dibe bila bibe- dibe metirsî, wê çaxê helbet pirsgirêk ne di zimên bi xwe de ye, lê di dewleta ku jê ditirse de.

Li vê derê paradokseke kûr heye ku çawa ziman, ew amora herî hêsan ya ku mirov dan û stendinê…

Şukrî Şêx Nebî

ewr digrîyan..
lê..
ji keleboxa awiran dibarin..!
weke ..
kelegirî..
xwe vedigrin..
ser xewneravên şevên bêwar.. !?

zelale..zelale
zelale xîmav
çaxa xwe ..
dispêre kaxeza hîva lebatî..?
weko..
şebnem û xunavan
cawa xwe ..
ji dêmên gula pakrewana diparzênin..!

gotinên êvaran
nakevin qelşên dîwaran ..?!
de û de..
xwenan bilorîne şevê
xewn ..
dê cawa..
rastî xwenên xwe bên..!?
ku..
xîmava şevê
di parzêna hîvêda xwe neparzêne..!
û weko..
stêrkên…

Ebdilmecît Şêxo

(1)

(Serbûyerek)

Pêşrewê şagirt di Havîneke germ de derewek pir mezin li diya xwe kir û gote wê:Dayê!Hevalekî min gelek giranbuha ji Kobaniyê nexwaş e,ez dixwazim seredana wî bikim,ezê derdora du heftan li nik wî bimînim,lê di rastiyê de;Pêşrew bi dizîyê xwedanên xwe û bi nehênî li…

Mahmod Oso

_Hey hey daya min, daya Kurd,
Hêza te ji çiyayan mezintir e,
Bi ked û evînê tu dinyayê didî rê,
Navê te di dilê me de zindî ye._

Berî rojê radibî, agir didî tandirê,
Nanê germ çêdikî, bêhna wê diçe gundê tev.
Destên te di erdê de, dilê te li ser zarokan,
Tu diçî bi mêrê xwe re, li ber germa…