((piştî têkveçûna şoreşa Agirî Bi serkirdaytiya Ihsan Nûrî Paşa di sala
1930 î de , dewlaeta Tirk 100xort ên
Kurd î zana û rewşenbîr bi saxîtî avêtin
Binê Gola Wanê , piştî ku ew girêdan û
Xistine çewalan de …….
Gereke em jibîr nekin ! ))
Li Gola Wanê
Rojekê
Sed gul şîn hatin û biser avê- ketin…
Sed kevokên rengsipî ji binê avê derketin û
Bi firê ketin ;
Di devên wan de , ken û soz û stran
Hebûn …
Rojekê
Sed pertûk şîn hatin
Sed pênûs û
Sed defter .
Sed dibistan û
Sed zanko , ava bûn .
Rojekê
Sed evêndar gihştin yarên xwe
Ferhad , Şêrîn xwest û
Mem , Zîn guhast û
Li Sîpanê Xelatê
Xec û Siyamend bi hev re bûn
Dest bi dest .
Rojekê
Sed şahînet li dar ketin
Ji sed zava yî re
Rojekê
Av sor bû
Av xwîn bû
Av rondik bûn …
Rojekê
Bi rengê sor û
Bi sed dest î
Bi dest ên sed xort î
Wisa hatibû nivîsandin :
((Kes nebê Kurd dimirin
Kurd jîn dibin
Jîn dibe qet nakevê
Ala Kurdan))
Rojekê
….û li kêleka ava birîndar ,
Dengek bilind dibû
Her dem û her gav
Bi şev û roj
Dengê sed ronakbîr î
Sed zava yî
Sed gulên fihtok ,
Dengê sed pakrewanî
Bilind dibû :
Em Kurd bûn
Em Kurd in
Em dê Kurd bimînin !

Şîrove (0)