Şev di efsûna xwe ya bêsînor de

Tengezar Marînî

Şev nepen e, kûr dipeyive:
cîhanê di bin siyê de vedişêrim,
xemên xwe bi tariyê dinuxumînim.
Stêrk çavên min in,
li xewnên pistepist temaşe dikim.”

Bersivên helbestê, nerm û geş:
“tu ji bo ramanên veşartî biyavê pêk tînî,
bêdengiya te deryayeke tijî gotin e.
Ez hesret im,
çirûskek im, di hundurê te de şîn dibe.”

Şev dikene, kulmek ba tê:
“Nêzîkî te ez rengan dibînim,
reş heye.
Bê min ayet dê çi be?
Dengek ber bi ronahiyê ve diçe.”

Helbest bi xemgînî û bêdeng dibêje:
“Bê te, şev, ez ne temam im,
lêdana dil winda ye, stranek bê deng.
Tu kûrahiyê didî min,
giyanê gerdûnê bi dest dixî.”

Şev dikeve, raz û nehêniyên giran:
Were em di bin siyê de semayê bikin,
tu di peyvan de, ez di navberê de.
Were em bêdengiyê hembêz bikin,
Bila tarî biheje,
û çîrokan bêje
Ez û te tenê dibihîzin.

Helbest çavên xwe li hev dide:
Were em şevê pîroz bikin,
di bêdawiya wê de,
ku raman difirin
û dem sil dibe,
daku efsûna wê kêliyê bigire.

Die Nacht in ihrer unendliche Magie

Die Nacht spricht, geheimnisvoll und tief:
„Ich hülle die Welt in Schatten,
verstecke Sorgen in der Dunkelheit.
Die Sterne sind meine Augen,
sie wachen über flüsternde Träume.“

Die Poesie antwortet, sanft und strahlend:
„Du schaffst Raum für verborgene Gedanken,
dein Schweigen ist ein Meer voller Worte.
Ich bin die Sehnsucht,
ein Funke, der in dir erblüht.“

Die Nacht lächelt, ein Windhauch weht:
„In deiner Nähe finde ich Farben,
die das Schwarz zum Kaleidoskop machen.
Ohne mich, was wäre der Vers?
Ein Echo, das im Licht vergeht.“

Die Poesie spricht, traurig und leise:
„Ohne dich, Nacht, bin ich unvollständig,
ein Herzschlag fehlt, ein Lied ohne Klang.
Du gibst mir Tiefe,
um die Seele der Welt zu berühren.“

Die Nacht senkt sich, geheimnisvoll und schwer:
„Lass uns im Schatten tanzen,
du in den Worten, ich im Raum dazwischen.
Umarmen wir die Stille,
die in der Dunkelheit pulsiert,
und erzählen die Geschichten,
die nur wir hören.“

Die Poesie nickt, ein stilles Versprechen schwingt mit:
„Lass uns die Nacht feiern,
in ihrer Unendlichkeit,
wo Gedanken fliegen
und die Zeit stillsteht,
um den Zauber des Moments festzuhalten.“

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

SEÎD YÛSIF

sala1977ê de min li zanîngeha Şamê di beşê Felsefê de xwe tomar kir di wan salên xwendinê de min Ehmedê Huseynî naskir

Di wê demê de kampên zankoyê yên leşkerî hebûn em jî weke şagirtên zanîngehê bi wan neçar bûn

Xweş tê bîra min ku ez û Ehmed…

Ji encama ​êrîşeke dronî ya rêjîma Îranê li ser kampên sivîl yên penaberên Rojhelatê Kurdistanê li bajarê Silêmaniyê, pêşmergeyek bi navê Xezal Mewlan ya 19 salî bi giranî birîndar bû, tevî ragihandina agirbestê di navbera Amerîka û Israelê de ji aliyekî û rêjîma Îranê de ji aliyekî dîtir ve.

Lê bi mixabinî…

EBDILBAQȊ ELȊ

 

Bi dehȇn salan e, ku kurdȇn li Sȗriya di bin rejîmên li pey hev de, nemaze rejîma Bees, rastî kampanyayȇn şer ȗ zordestiya sîstematîk hatine ku ji înkarkirin û dûrxistinê bigire heta șerȇ siyasî ȗ aborî, jilewra damezrandina yekemîn partiya siyasî ya kurdî li Sûriyê di sala 1957’an de, bȗ…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Buhiştî tu ji bo dilê min jînî
Nêrgiz û sînem û gul û beybûnî

Çi bêjim ez nikarim pesnê te de
Tu elendî ronî û hem mizgînî

Hemî zarav li hemberî te lalin
Tu tacî ser serê min hem evînî

Ji çavê te gelek nama dixwînim
Tu peyama evînêyî tu…