Hejmara (25) a Kovara Şermola Derket

Hejmara (25) a kovara Şermola ya wêjeyî û çandî ku bi zimanê kurdî û erebî tê weşandin, derket.

Dosyaya vê hejmarê “Di Sûriyeya Nû de; Çand û Wêje” ye , li ser vê mijarê çend nivîskar û rewşenbîr nêrînên xwe anîn ziman..

ji pêşekiya hejmarê: Mijara din a ku divê were tekezkirin, realîteya wêje û çandê di Sûriyeya nû de ye (piştî rejîma Baasê), ji ber ku pêvajoya ji nû ve avakirina sektora çandî pêwîstiya wê bi erêkirina destûrî heye, wek ku me li jor behs kir, azadiya etnîkî û civakên xwecihî ji bo bikaranîna mafên xwe yên çandî û zimanî. Ev şertê bingehîn e ji bo bidestxistina ronesanseke berfireh a wêjeyî û çandî li Sûriyeyê ye.

Ji mafê gelê Sûriyeyê ye ku çandên hemû pêkhate û etnîkan binasin, ji aliyê çandî ve sûdê ji hev werbigirin. Yanî kurdek dikare zimanê xwe yê dayikê fêr bibe û di heman demê de fêrî zimanê erebî û suryanî jî bibe, her wiha erebek li kêleka erebî fêrî kurdî û suryanî jî bibe û hwd. Hemû gelê Sûriyeyê beşdarî şahî, şînî û cejnên hev bibin. Ji ber vê yekê divê cejna neteweyî ya Keurdan (Newroz), cejna neteweyî ya Suryan û Keldaniyan (Akîtu) û cejnên olî yên Xiristiyan, Êzidî û mezhebên din bi awayekî fermî bên qebûlkirin. Xwedayê mezin bang li me kiriye ku em weke gel û civakên dinyayê hev nas bikin, bi hev re bijîn û şer û pevçûnan red bikin. Îcar em wek mirov çawa dikarin guh nedin vê bangê?!!!

Tevgera wêjeyî û çandî pêwîstiya wê bi ji nû ve sazkirinê heye, da ku hemû zarokên vî welatî, bi hemû pêkhate û neteweyên xwe ve di avakirinê de beşdar bin, her wisa divê mîrasa çandî, hunerî û wêjeyî ya devkî û madî were parastin, ji ber ku ew malê şaristaniya mirovî ya Sûriyeyê ye. Pêdivî ye ku azadiya weşana wêjeyî hebe, bi şertê ku ew bi exlaqên giştî re nakok nebe û zererê negihîne civakên herêmî. Yekîtî û komeleyên wêjeyî û çandî, mîna Yekîtiya Nivîskaran, Yekîtiya Weşangeran, Yekîtiya Hunermendan û Sendîkaya Rojnamegeran, divê saziyên neteweyî yên berfireh bin ku endamên tu civak û mezhebekê li şûn xwe nehêlin”.

Her wiha di hejmarê de çend nivîsên wêjeyî û çandî ku ji aliyê nivîskarên Rojavayê Kurdistanê ve hatine nivîsîn, hene.

Hejmara (25) a kovara Şermola 142 rûpel in, bi kurdî û erebî hatiye çapkirin.

Di beşa kurdî de ev berhem hene:

pêşekî

– Di Sûriyeya Nû de; Çand û Wêje .. (Desteya Sernivîskariyê)

Dosyaya Hejmarê (Di Sûriyeya Nû de; Çand û Wêje)

– Mafê Perwerdeya bi Zimanê Dayikê.. (Peyman Bêrî)

– Têgihiştina Yasayî ya Mafê.. Xwebiryardana Çarenûsê û Doza Kurdî.. (Berzo Mehmûd)

– Gotara Kîn û Tundeweriyê.. (Beşîr Mele Newaf)

Hevpeyvîna Hejmarê

– Li gel hevserokê yekîtiya rewşenbîrên kantona Cizîrê “Ebûdê Mexso” ye (Hevpeyvîner: Aram Hesen)

Lêkolîn

– Ji helbestên Melayê Cizîrî: DIL JI ‘ILACÊ KU BI DERKET .. (Diyar Bohtî)

Jin û Çand

– Jina Rewşenbîr di Sûriyeya Nû de .. ( Diyala Elî

– Ronesansa Jinê li Dar e .. (Leyla Ebdo)

Pirtûk

-Nirxandinek der barê romana Evîna Zarokên Bêwelat .. (Lokman Polat)

– Pirtûkên Derketî.. (Desteya Sernivîskarîyê)

Çîrok

– Destê Jêkirî.. (Fatma Murad)

Helbest

– RÊ.. (Aras Qasim)

– Sêrebenda Dêrîn.. (Ayfer Yildiztan)

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…