EY REQÎB JI NAV KAVILÊN ENFALAN RADIBE

Fewaz Ebdê

Di êvareke bi bêhna axa bi neynûkan kolayî de

Min dengê henasên çiyayan bihîst

                qerqerin zelalî ji mijê li xwe kiribûn û

                                bi dengekî bizorderketî “Ey Reqîb” digotin.

Te yê bigota ji devê gorê gazî zarokên xwe dikin.

Enfal?

                ne sûretek e

                lê destekî êzingêreşgirtî ye

                                sînga xakê vedixepêre

                                li termên nimêja xwe bidawî nekirine digere

                ayeteke di hestiyê qoq de hatiye kolan û

                                 henasa zarokekî

                                di nav kevirên ku ji serma û fîşekan dilerizîn

                                                di hembêza dayîka xwe de fetisî

Elî El-Kimawî?

Di xewnê de dibû ewrekî jehrkirî û diçû

                silav li milyaketan dikir û

                ji wan re digot: “Mizgîniya min li we”

Milyaket dikeniyan…

                û di nav dûmana xerdelê de winda dibûn.

4000 gund

                Weke çirayên ji heriyê li keviyên komkujiyan hatin daleqandin

                û her malek

                di qirika xerîbekî  bêwelat de

                                bû helbesteke denggirtî.

Lê Buhar

Ax Buhar!

                Ji nav hestiyên bizinên binaxkirî derket

                                cilê Pêşmerge li xwe kir

                                û li ser rûkê asîman bi dewêta nêrgizê nivîsî:

                “Li vir yê ku li ser piyan mir, nemiriye”.

Darek ji qoqekî jibîrkirî şîn tê

Kulîlkek di bêrîka leşkerekî de li diya xwe digere

û minarek bang dike, ne azana nimêjê

Lêbelê, bi banga: “Rabin! Vaye jiyan vegeriya“.

Bi her berbangê re

                Sirûdrek ji devê keviran derdikeve:

                                “Ey Reqîb…”Ey Reqîb

Can namire

Şêwe tê guhertin

û di:

                darekê

                helbestekê

                yan welatekî nayê binaxkirin de

                                                vedigere.

Jinekê bi pistepist digot û dengê wê hêdî hêdî bilind dibû

Ez li wir bûm…

Min zarokê xweyî di nav şalika dapîra xwe de pêçayî hildigirtibû

Ba giran bû

                Weke ku bîrdanka zemînê tevî hilgirtibe

Ji min re gotin:

Sûretê Enfalan li ser wan bixwîne

Min got: Na…

Ez ê ji wan re sirûda “Ey Reqîb” bêjim

                ji bo ku li ser gorên wan

                                kulîlkên tirsê nas nakin şîn bên.

Dengê ruwê diya min ji bin axê dihat

                ji min re digot:

Negirî!

Çemê ku termên me li ber xwe birin

Di sînga çiyê de bû rûbarek ji Nêrgizan

Û vame ez

                dengên wan ji nav bayê kom dikim

                şaleke kesk ji wan çêdikim

                û li milê keça xwe dipêçim.

Ji ber ku em miletekî têk naçin, em tên veguheztin

Em dibine darek û vedigerin

dibine sirûdek

                û bi her berbangê re asîman bang dike:

“Ey Reqîb her…”

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…

Mensûr Cîhanî – Derbarê paqijkirina etnîkî ya li dijî gelê Kurd li bajarê Helebê ji aliyê hêzên hikûmeta Sûriyê ve, Mesûd Barzanî got: Paqijkirina etnîkî û nijadî ya li dijî gelê Kurd sûcekî li dijî mirovahiyê ye û dê encamên wê yên karesatbar hebin.

Hêzên hikûmeta nû ya Sûriyeyê, ku ji bermahiyên…

Daxuyanî

Di van rojên dawiyê de, li gelek bajarên Îranê û Rojhelatê Kurdistanê xwepêşandanên nerazîbûnê bi awayekî aşitîxwazane li hember desthilata Îranê têne encamdan, li şûna ku rêjîm bi awayekî aştiyane bersiva daxwazên xwepêşanderan bide, wekî hercar rêya tundutîjî û kuştin û bidarvekirinê bikar tîne, bi binçavkirin û darvekirin û komkujiyan bersiva…