EY REQÎB JI NAV KAVILÊN ENFALAN RADIBE

Fewaz Ebdê

Di êvareke bi bêhna axa bi neynûkan kolayî de

Min dengê henasên çiyayan bihîst

                qerqerin zelalî ji mijê li xwe kiribûn û

                                bi dengekî bizorderketî “Ey Reqîb” digotin.

Te yê bigota ji devê gorê gazî zarokên xwe dikin.

Enfal?

                ne sûretek e

                lê destekî êzingêreşgirtî ye

                                sînga xakê vedixepêre

                                li termên nimêja xwe bidawî nekirine digere

                ayeteke di hestiyê qoq de hatiye kolan û

                                 henasa zarokekî

                                di nav kevirên ku ji serma û fîşekan dilerizîn

                                                di hembêza dayîka xwe de fetisî

Elî El-Kimawî?

Di xewnê de dibû ewrekî jehrkirî û diçû

                silav li milyaketan dikir û

                ji wan re digot: “Mizgîniya min li we”

Milyaket dikeniyan…

                û di nav dûmana xerdelê de winda dibûn.

4000 gund

                Weke çirayên ji heriyê li keviyên komkujiyan hatin daleqandin

                û her malek

                di qirika xerîbekî  bêwelat de

                                bû helbesteke denggirtî.

Lê Buhar

Ax Buhar!

                Ji nav hestiyên bizinên binaxkirî derket

                                cilê Pêşmerge li xwe kir

                                û li ser rûkê asîman bi dewêta nêrgizê nivîsî:

                “Li vir yê ku li ser piyan mir, nemiriye”.

Darek ji qoqekî jibîrkirî şîn tê

Kulîlkek di bêrîka leşkerekî de li diya xwe digere

û minarek bang dike, ne azana nimêjê

Lêbelê, bi banga: “Rabin! Vaye jiyan vegeriya“.

Bi her berbangê re

                Sirûdrek ji devê keviran derdikeve:

                                “Ey Reqîb…”Ey Reqîb

Can namire

Şêwe tê guhertin

û di:

                darekê

                helbestekê

                yan welatekî nayê binaxkirin de

                                                vedigere.

Jinekê bi pistepist digot û dengê wê hêdî hêdî bilind dibû

Ez li wir bûm…

Min zarokê xweyî di nav şalika dapîra xwe de pêçayî hildigirtibû

Ba giran bû

                Weke ku bîrdanka zemînê tevî hilgirtibe

Ji min re gotin:

Sûretê Enfalan li ser wan bixwîne

Min got: Na…

Ez ê ji wan re sirûda “Ey Reqîb” bêjim

                ji bo ku li ser gorên wan

                                kulîlkên tirsê nas nakin şîn bên.

Dengê ruwê diya min ji bin axê dihat

                ji min re digot:

Negirî!

Çemê ku termên me li ber xwe birin

Di sînga çiyê de bû rûbarek ji Nêrgizan

Û vame ez

                dengên wan ji nav bayê kom dikim

                şaleke kesk ji wan çêdikim

                û li milê keça xwe dipêçim.

Ji ber ku em miletekî têk naçin, em tên veguheztin

Em dibine darek û vedigerin

dibine sirûdek

                û bi her berbangê re asîman bang dike:

“Ey Reqîb her…”

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Mehmûd Badilî

Sûriyê, piştî salên dirêj yên şer, parçebûn û wêrankirinê, derbasî qonaxeke pir hestiyar bûye, qonaxeke ku dê rengê dewletê û paşeroja têkiliyê di navbera pêkhatiyên wê de ji bo salên pêş de destnîşan bike, ku ji hemû aliyan tê xwestin ku ji mentiqê serdestî, mandelkirin û tunekirinê derbasî mentiqê lihevhatinê û avakirina dewletê bibin….

Silêman Bavê Sîpan

Ez Kurdim, li her derê
Nabê tiştek min biguherê

Ev zimanê min Kurdî ye
Min ji dayika xwe girtiye

Ne bi tirs û ne bi şerm
Serbilind im ez her dem

Kurdim ez, ji kok û reh
Kurd dimînim li her cih

Kurdî bo min,ne zimane
Ew dîrok e, ew jiyan e

Ew dengê bav û kalan e
Ew stranên…

Ezîz Xemcivîn

Kî li benda te bû
Kî li kolana dildariyê bendewara gulekê ji destê te bû?
Dildareka bêdeng im,
yarê min!

Evîndara bayê hênik û axa warekî me,
ne baskşikestî me,
ne bineka ketî me,
çima li şaneşîna evînê tu min nabînî,
yarê min?!

Roja evînê bi hêviyên neyar nayê girtin…
Sozên li hev badayî,
bi hêsanî…

Fewaz Ebdê

-1-

Ezbenî!
Herdû çavên te ji zaroktiyê re bexçene
Kenê te hêlana asîmên e.

-2-

Her ku li te dinerim ezbenîLanguage Resources
Zarokekî li paş sîberên salaln dibînim
Bi destê xweyî biçûk
evînê qenewîç dike.

-3-

Tu mîna zarokekî ji rîhanan hez dikî
û mîna ku hê nû te
temen vedîtibî
çîrokan dibêjî.

-4-

Çaxê tu di nav neviyên xwe de rûdinê
Temen kirasê xwe di ser xwe…