Romana (Zêro) dê bibe keskesorek di wêjeya kurdî de

 

Dildar Xemrevîn

Di destpêkê de ez spasiya Zaxoka delal dikim ku ez û hêja Ezîz Xemcivîn di himêza xwe de civandin û bû egerê hevdîtin û hevhimêzkirna me û her wiha bû dîdevana diyariya romana hêja ya bi navê (Zêro ) ji bo min ku bi destê helbestvan û nivîskarê hêja û bihagiran Ezîz Xemcivîn hatiye nivîsandin..
Roman di sala 2012 an de li bajarê Hesekê yê dikeve Rojavayê dil Rojavayê Kurdîstanê bidawî bûye û di sala 2019 an de li Weşanên Sersera hatiye çapkirin.
Bi rastî ez nizanim û nikarim çawa ez ê pesnê van hestên pak û gerim ku divê romanê de hatine nivîsîn bidim ji ber ditirsim ku ji derheqê wan de dernekevin, lewra ez pêşî lêborîna xwe ji hêja Ezîz Xemcivîn dixwazim ji bo herkêmasiykê ji aliyê nerînên xwe di derheqê romana ( Zêro ) de dixwazim.

Ez hêvî dikim ku ev roman bighê destê her Kurdekî ku ji ziman û çanda xwe hez dike , ji ber wê gelek sûd û mifayê ji xwendina wê werbigire, jinber ev roman ne tenê di hestên xwe de xurt e lê belê ji hêla ziman û rêziman jî gelek bi hêz e.
Ev roman ji sê kesayetên taybet pêk hatiye, li gor ku hatiye nivisîn û ew jî ( Zêro, Darîn û Seydo) ne ji ber van hersê kesan rola sereke ya romanê standine û Zêro jî lehengê vê romanê ye ji ber roman jî bi navê xwe Zêro ye. Ev roman wê mîna keskesorê di asoyê asîmanê wêjeya Kurdî de cihê xwe bigire, ji ber romaneke dewlemend bi agahî û jêderên xwe, hem jî bi hest û nermiya xwe .
Di hin cihan de hûnê gelek bikenin û her wiha jî di hin cihan de hûnê gelek bigirîn di vê romanê de ji ber gelek caran hestê xweşî û ne xweşiyê tê de mîna derya û masiyan tevlîhev dibin.
Ez naxwazim zêde li ser naveroka wê de ji we re behs bikim ji bo yê ku heza xwendina wê li cem we zêdetir bibe, ji ber ku ez her tiştî jî tê de eşkere jî bikim nabe, lewra hêvî dikim ku di zûtirîn dem de hûn karibin evê romanê bixwînin û ji dest we neçe û bi taybetî ji bo xwendevanên me yên ku îro bi zimanê dayikê dixwînin, ew zimanê em ji axaftin û fêrkirina wî bêpar bûn.
Di dawiyê de ez silavên xwe ji hêja Ezîz Xemcivîn re dişînim û hevîdar im ku em ji hest û pênûsa wî tu caran bêpar nebin.Gelek spas

Zaxo
12.06.2024

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…