Nameyek ji United National û Unesco re

Konê Reş

Di vî çerxê 21ê de, eyb û şermek mezin e ji United National, Unesco û dewletên cîhanî yên azad û mirovhez re ku welatek wek Kurdistanê ta niha bê nav û sînor di nexşeya gerdûnê de maye..!
Eger tolhilda ji Selahedînê Eyûbî be, çi gunehê me heye..? Va 836 sal derbas bûn.. Heyfa vî welatê ku agir lê hatiye dîtin, genim lê hatiye çandin, hesp lê hatine xwedikirin û şaristaniyên mezin li ser xaka wê hatine avakirin.. Ew şaristaniyên ku li ser peravê çemên Dicle, Firat û Xabûr hatine avakirin, ne kêmî şaristaniyên ku xelkên Hindê li ser çemê Sindê û xelkên Misrê li ser çemê Nîlê avakirine..

 

  Sed mixabin ku roja îro, ev Kurdistana ku warê olên Xwedê; Êzêdî, Cihû, Xiristiyan û Misilmana ye, navê wê di nexşeya gerdûnê de nayê nivîsandin û ala wê di nav alên netwên dinyayê de li New Yorkê nayê xuya kirin..!
Eger ji 200 salî ve hin şaşiyên welatiyên wê hebin jî, ew jî ji encamê Osmaniyan û wan dewletên xwedî biryar bûn.. Xelkên wê ne dewlet bûn.. bin dest bûn.. û kesên bindest ne azad in, ne serbest in, ne xwedî biryar in.. di encam de nabin xwedî sûc..
Ji Unesco re; eva ku em gazinan jê dikin..! Ev saziya Netewên Yekbûyî (United Nation), ya ku karê wê parastina ziman, kelepur û pêmayê miletên dinyayê ye.. ka ji bo parastina ziman kultura xelkên Kurdistanê çi kiriye? Ev zimanê ku ji sed salî ve, ji morkirina peymana Lozanê ve toşî dizî û talana gelên ciranên me dibe û çavên me dihatina hawara wê de qerimîn..!
De bes e ji we re loo! Va 836 sal di ser Selahedînê Eyûbî re derbas bû, 100 sal di ser Lozanê re buhirîn, ma ne guneh û xisarek mezine ji dinyayê re ku zimanê welatiyên (Kurdistanê), hin bi hin biçilmise û ber bi mirinê ve here?
Bela hûn xweş bawer bin, ta berf û baran li ser çiyayê Hekarî, Ararat, Cûdî, Barzan û Pîrmegron bibare, kes nikare kirasê xwe li xelkên Kurdistanê bike û kesmên wan biguherîne.. Ta ku çemê Dicle, Firat, Xabûr û Zab biherikin û kurdperwerek hebe kes nikare zimanê xelkên wê biguherîne.. Erê gazinên me ji we pir in!
Konê Reş/ Qamişlo 24.7.2023

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…