Nameyek ji Mîr Celadet Bedirxan re!

Konê Reş

Di roja 15/7/2022an de (71) sal di ser koçkirina Mîr Celadet Bedirxan re derbas dibe. Bi min xweş e vê nameyê jê re bişînim!
Erê Mîr Celadet! Bi xêra bapîrê te Mîr Bedirxan serhildana Botanê giyanê Kurdperweriyê di hinavê bav û bapîrên me de hat çandin.. Bi xêra te; ked û westandina te, Hawar û Ronahiya te, deriyê edeb û wêjeya kurdî a nûjen, bi tîpên latînî li ber me hat vekirin.
Belê Mîro, bi xêra we; kur û neviyên Mîr Bedirxan, em dikarin roja îro xwe di nav netewên cîhanê de peyebilind bibînin. Erê, bi saya Mîr Bedirxan yekemîn serhildana kurdî a netewî dest pê kir..

 

 Bi saya kurê wî Miqdad Medhet Bedirxan, bingehê rojnamegeriya kurdî ji me re hat vekirin, bi saya te û Hawara te zimanê me bi alfabeya latînî hat nivîsandin û em bûn xwedî alfabeyeke xweser.. Zimanê me ji axaftinê bû zimanê nivîsandinê û roja îro gelek nivîskarên Kurd ji Bakur, Rojava û piraniya kurdên Ewropa bi wê alfabeya te dixwînin û dinîvisînin û wek ku te gotiye, ev şîreta te pêk anîne:
“Miletên bindest heyîna xwe ji serdestên xwe bi du tiştan, bi du qeweta, du çekan diparêzin: Ol yek, Ziman dudo. Lê heke ola miletê serdest û bindest yek bibe, hingî çek yek bitenê ye, û bend tenê ziman e”.
Lê sed mixabin, ji rexekî din ve, hêjî pêdiviya me bi wek van gotinên te heye:
“Malxerabo! Ma we ew çend wext nîne, ko hûn ji bo hînbûna zimanê biyaniyan bi salane ve xebitîne û îro jî dixebitin. ji bona ko bikarin (fînfoneke) derewîn bi lêv bikin. Kuro eyb e, şerme, fihête, an hînî xwendin û nivîsandina bi zimanê xwe bibin, an mebêjin em Kurdin. Bê ziman Kurdîtî ji we ra ne romete, ji me ra rûreşîyeke giran e. Heyf û xebînet û hezar mixabin, nemaze ji wan ra ko bi zimanên din dizanin bixwînin û binivîsînin û alfabêya zimanê xwe hêj nas nakin..” Mîr Celadet Bedirxan, kovara Hawar, hejmar (27) Şam /1941.
Erê Mîro! Bi xêra herdu kovarên te; (Hawar û Ronahî) û herdu rojnameyên birayê te Dr. Kamîran Bedrixan (Stêr û Roja Nû), nivîskar û helbestvanên bejin bilind di hola afirandin û nivîsandina çanda kurdî de hatin meydanê, wek; Cegerxwîn, Osman Sebrî, Qedrî Can, Ehmedê Namî.. hwd. Û bi weşana Hawarê re, helbesta kurdî ya nûjen bi pênûsa te, birayê te Dr. Kamîran û Qedrî Can xwe eşkere kir.. Herwiha jî, kurteçîroka kurdî ya hunerî bi pênûsa Dr. Nûredîn Zaza serê xwe bilind kir..
Erê Mîro! Eger mirov li dîroka malbata te vegere û berpêl bike, wê bibîne ku tevayî neferên malbata te di sirgûn û zîvariyan de hatine kuştin û mirin.. Îro ji mafê we ye ku, em her sal we bibîr bînin û navên we bi tîpên zêrîn di dîroka xwe de binivîsin. Gelo! Ku em we bibîr neyînin, wê kî we bibîr bîne? Silav li giyanê we be.
Qamişlo, 13/07/2022

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…