Ebdûlazîz Qasim
Mamosta Sebrî Resûl, berî çend rojan ji aliyê hin helbestvanan ve bi taybetî yên li Ewropa dijîn, rastî rexneyên tund û dijwar hat, û mixabin hin jî gihiştin asta bêrêziyê, tenê ji ber ku di Mihrecana Helbesta Kurdî de li Essen û di kurtepeyvekê de hin rexne li helbesta nûjen kiribûn û gotibû ku helbesta kurdî ya nûjen ji kirasê helbesta kilasîk derneketiye û bi helbesteke ne kûr û sade binav kiribû û gotibû ku gelekî dubarekirin tê de heye, dîsa di posteke xwe de li ser malpera xwe “Facebook”, bal kişandbû li ser ciwanî û bedewiya deqeke edebî ya Dr. Xalid Hisên, ku ew deq “têkst” bi zimanê Erebî bû, wekî hêviyekî xwestibû ku helbesta kurdî ya nûjen li Rojavayê Kurdistanê bigehêje heman ast û bilindahiya helbesta Erebî ya ku nivîskarên kurd yên bi zimanê Erebî dinvîsin, ku mebesta wî bi tenê helbesta kurdî ya li Rojavayê Kurdistanê bû, ji ber ku rewşa helbest û edebiyata kurdî li beşên din yên Kurdistanê cuda ye û bi taybetî li Başûrê Kurdistanê ku di asteke bilind de ye.
Dibêjim şerm nîn e ku em danpêdanê bi kêmasiyên xwe bikin, û cihê mixabiniyê ye ku hindek kes nemaze ku xwe bi helbestvan, romannivîs û çîroknivîs binav dikin, rexneyan napejirînin, berovajî ku car heye bêrêziyê jî li gel bikin, tevî ku hin ji wan bi salên dirêj li Ewropa dijîn, û dîsa ku mamosta Sebrî ti kes wekî kesayetî yan ti helbestvan binav nekiribûn, bi tenê rexneyên wî li ser têkstên helbesta nûjen bûn.
Dubare, bi pêdivî dibînim ku em ji bo pêşvebirin û bilindkirina ast û pêgeha edebiyat û zimanê kurdî, rêzê û destxweşiyê li her rexneyeke edebî bigirin, û hêvîxwaz im ku helbestvanên kurd wisa bi dijminatî serederiyê li gel rexnegeriyê nekin, berovajî ku ji wan wekî erk tê xwestin ku piştgiriya rexnegeriyê bikin, herwisa bi hêvî me ku ew nivîskarên kurd yên bi Erebî dinivîsin bi heman ast li edebiyat û zimanê kurdî jî xwedî derkevin.
