ENSTÎTUYA KURDÎ YA PARÎSÊ Û SPASNAMEYEK

Konê Reş

Di 18ê îlona 2021ê, di civîna konseya çandî û zanistî de li Enstîtuya Kurdî ya Parîsê, ez layîq hatim dîtin ku bibim endamê Enstîtuya Kurdî ya Parîsê. Bi vê boneyê, di roja 21 Îlonê/ 2021ê de nameyeke agahdariyê ji min re şandin. Ev beşeke ji wê nameyê:
(Konê Reş, hevalê hêja û berkeftî! Em dixwazin te bi dilekî germ û serfiraz agadar bikin ku tu layîq hatîyî dîtin ku bibî endamê Enstîtuya Kurdî ya Parîsê.. Te bi keda xwe ya pir giranbiha xizmetên mezin û berbiçav pêşkêşî zimanê kurdî kirine. Ji ber vê jî tu gelekî bi xêr bihêyî navmala Enstîtuyê…
Birayên te: Kendal Nezan û Reşo Zîlan).

 

  Ez jî, ji dil û can spasiya Dr. Kendal Nezan, mamoste Reşo Zîlan, Dr. Sêvê Îzolî dikim û soz didim ku, her ez ê li ser wê rêbaza ku ji 40 salî ve li ser dilivim, xizmeta zima, çand û rewşenbîriya gelê xwe bikim.. Ev rêbaza ku Enstîtuya Parîsê, ji bo wê endamtiya xwe daye min.. Careke din spasiya tevan dikim.
Enstîtuya Kurdî Ya Parîsê:
Enstîtuya Kurdî ya Parîsê di roka 24ê sibata 1983an de hatiye avakirin, saziyeke çandî ya serbixwe, ne polîtîk û laîk e, ku ronakbîr û hunermendên kurd ên xwedî bîrûbaweriyên cihê û pisporên rojavayî yên cîhana kurdî di bin banê xwe de kom dike.
Armanca wê hişyarkirina civata kurd e, da ku li ziman, dîrok û bermayê xwe yê çandî xwedî derkeve, alîkariya koçberên kurd ên li Ewropa di civata ku pêşwaziya wan dike de bike û Kurdan li gel ziman, çand, welat û rewşa wan a aktuel bi gellên biyanî bide naskirin.
Danerên Enstîtuyê entelektuel û hunermendên kurdî yên li Kurdistanê bi navûdeng in. Hin ji wan ev in: Yilmaz Güney, Cegerxwin, Hejar Mukryanî, Tawfiq Wahby, Prof. Qenatê Kurdo, Haciyê Cindî, Remzi Bucak, Dr. Nûredîn Zaza, Osman Sebrî, Ordîxanê Celîl, Dr. Kendal Nezan, Ismet Şerîf Wanlî..
Serokê wê Dr. Kendal Nezan e (Fransa); cîgirên serokê wê, profesorê Zanyariyên siyasî li Zanîngeha Swansea Dr. Abbas Valî (Brîtanya Mezin) û profesor li Zanîngeha Amsterdamê Dr. Fuad Hussein e (Holenda). Karê xeznedariyê ji aliyê professora ziman û şaristaniyeta kurdî li INALCO-yê Xanim Joyce Blau ve tê birêvebirin. Hiqûqnas Kamûran F. Çeçen jî weke sekreter kar dike. Desteya birêvebiriyê her wiha jî heft kesayetiyên din ên Kurd li Almanya, li Suedê, li Brîtanya Mezin û li Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê û di çarçoveyeke berfireh de pirrengiya dîaspora kurdî ya Rojava ku nêzîkî milyonek Kurd e, digre nav xwe.
Bi hesasiyeteke demokratîk, pluralist û beşdariyeke heta ku mimkun be berfireh a ronakbîr, nivîskar, lêkolîner û hunermendên dîaspora kurdî di çalakiyên xwe de, Enstîtuya kurdî ji xwe re Desteyeke Çandî û Zanyarî (DÇZ) daniye ku ew jî ji pênc beşan pêk tê: Zanyariyên mirovî, Ziman û wêje, Huner, Ragihandin û mafên mirovî û Jîndarkirina çandî-civatî.
Ev beş biwarên çalakiyên ku ji alî destûra Enstîtuyê ve hatine pêşbînîkirin digrin nav xwe. DÇZ jî organeke hilbijêr a Enstîtuyê ye. Endamên wê, her ji sê salan carekê bi awayekî sergirtî dengên xwe didin û endamên Desteya birêvebir a Enstîtuyê hildibijêrin.
Enstîtuya Kurdî bi piştgiriya çalak a gellek entelektuelên rojavayî ku destekê didin karê wê pirr kêfxweş e.
Bi saya kampanyayeke alîkariyê ya diravî li nav Kurdan û dostê kurdan, Enstîtuya kurdî, ji sala 1987-an û bi vir de, bû xwediya avayiya xwe.
Bi hesasiyeta ji bo serxwebûna xwe, Enstîtuya kurdî, hemî bexşên ku karibin tesîrê lê bikin red dike. Her wiha jî hemî alîkariyên diravî yên Dewletên ku gelê Kurd di bin zordestiya wan de ye û bi awayekî giştî jî alîkariya hemî dewletên ne demokratîk red dike.

Konê Reş/ Qamişlo 26/8/2021

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…