Seyid Remezanê Berzencî (1930 – 2004)

 

Konê Reş

Seyid Remezanê Berzencî; di nav kurdên herêma Cizîrê de, yek ji navdarên Melayên kurd yên welatparêz û bi rûmet dihat nas kirin.  Navê wî Remezanê Silêmanê Îbrahîm e, bi navê Seyid Remezanê Berzencî di nav kurdan de hatibû nas kirin. Ew ji malbata Berzenciyan bû. Ev malbata ku di Kurdistanê de bi nav û deng e. Ew di sala 1930î de li gundê Miherkan, nêzîkî Tirbespiyê hatibû dinyayê, xwendina xwe li gundê Xizna, ber destê Mela Reşîd bi dawî anîbû, ji mela Ebduqudusê Cemîlê Seyda û Seydayê Cegerxwîn fêrî kurdewariyê bibû û di bin bandora helbestên Cizîrî û Cegerxwîn de xwe berdabû nav cîhana tore û wêjeya kurdî.. û dabû pey şopa navdarên kurdan.

Di sala 1949an de li gundê Cimaayê, bareşî Qamişlo cîwar bibû. Di sala 1965an de mala xwe barkiribû herêma Kîkan, gundê Şora Şerqî û lê melatî dikir.. ta ku di roja 6/10/2004an de gundê Şora Şerqî çûye ber dilovaniya Xwedê û di goristana gund de hatiye veşartin.
  Seyid Remezan; zanyarekî olî bû, herwiha kurdperwerekî dilsoz, wefadar û wêrek bû.. Di destpêka damezirandina Partîya Kurdî de li Sûriyê, ew ji kesên pêşî bû ku bûye endam û xebat ji dil û can di ber mafê gelê kurd de li Sûriyê kiriye û di nav re, gelek caran toşî rêtengî û bersivdanên emniyeta rêjîmê bûye..
Ji sala 1992an ve xwe dûrî karê rêxistinî kiribû û dest bi danheva jînenîgarî û serboriya zanyar, oldar û helbestvanên kurdan kiribû.. Di encam de 5 pirtûk bi navê (jînenîgariya zanyar û oldarên kurdan di Kurdistanê û sirgûnê de), amade kiribûn, beşek ji wan, bi navê (Jînenîgariya helbestvanên kurd) e. Digel ku wî car caran helbest ji xwe re dihûnandin..
Ji şîretên wî ji keç û xortên kurdan re:
(Divê mirov nebe hevalê pîsan, heta ji mirov bê, qenciyê bike û ya herî baş ewe ku mirov netewa xwe biparêze û xizmeta gelê xwe bike.. Razîbûna Xwedê jî têde heye, ji ber ku her kes berpirsyarê dema xwe ye, berpirsyarê mal û malbata xwe ye..).
Seyid Remezan baş ji çax û demên xwe di ger û serdana Mela, nivîskar û helbestvanan de derbas kir, da ku jînenîgarî û berhemên wan tomar bike. Min ew wek (Xocakî Xizir) nas kir.. dema ku ji nişka ve, bi rîha xwe ya spî, şaşika xwe ya kesk û cibeyê xwe yê dirêj li deriyê min dida û derbas dibû.. Sawa wî diket dilê min de.. û min ji xwe re digot; Eger Xocî Xizir hebe, Seyid Remezanê Berzencî bi xwe ye.. Sed rehmet li giyanê wî bibare, buhişt mala wî be.
Wêne ji çepê ve: Mele Remezanê Berzencî, Seydayê Cegerxwîn, Kazimê Hisênê Esed, Mele Şêxmûsê Qerqatî, Mele Şêxmûsê Şêxî û Mele Sebrî. Ev wêne di sala 1954an de, di xwepêşandekê de li bajarê Qamişlo hatiye girtin.

Qamişlo 17/3/2021

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…