Mamoste Mihemed Berzencî Nas Bikin!

 Konê ReşBi min xweş e ku ez Mihemed Berzencî welatparêz û evîndarê zimanê kurdî bibîr bînim û bi we bidim naskirin. Evê ku di rojên teng û dijwar de karîbû pirtûkekê bi navê (Fêrkirina Zimanê Kurdî bê Mamoste), ji me re berhev bike.. Erê wî! Ku ez û te wî bibîr neynin, ma wê kî wî bibîr bîne û bide naskirin.. Wek ku diyar e, ji ber sansora li ser henûna me kurdan û zimanê me hebû, gelek tiştên me, navdarên me û welatparêzên me di tariyê de mane..Pêwîste em li wan bigerin û mafê wan li wan vegerînin.. bi kêmayî wan bi welatiyên wan bidin naskirin.

Mihemed Berzencî jî yek ji wa ye; kurê Mela Sebriyê Berzencî ye, li Qamişlo çêbûye, ji ber gelek sideman mala xwe bariye Şamê û li wir, li ber destê Apo Osman Sebrî fêrî xwendin û nivîsandina zimanê Kurdî bûye.. Digel çend hevalên xwe; Cewad Mela, Newroz Alûsî, Zoro Metînî û Îbrahîm Zaza rojnameyekê bi navê (Hişyarî) weşandine, du-sê hejmar ji wê rojnameyê hatine çapkirin. Hezkirina wî ji zimanê kurdî re hişt ku pirtûkekê bi navê (Fêrkirina Zimanê Kurdî bê Mamoste) berhev bike. Ev pirtûka wî di nav kurdên Sûriyê de yekemîn pirtûka fêrkirina zimanê kurdiye bê mamoste ye.. Belê wek ku em tev zanin, gelek Alfabe ji zimanê kurdî re hatine weşandin, wek Alfabeya Mîr Celadet Bedirxan, Mîr Dr. Kamîran Bedirxan, Osman Sebrî û di pey wan re jî gelek alfabe hatine weşandin.. Lê her eva rehmetî Mihemed Berzencî ji tevan cuda ye..
Wî, ev pirtûka xwe (Fêrkirina Zimanê Kurdî bê Mamoste), di bin çavnerîn û şêwirdariya Apo Osman Sebrî de berhev kiriye û di dawiya sala 1978an de, bi alîkariya mamostayê dilsoz Rebhan Remedan çûye Beyrûtê, da ku (Partiya Hevgirtina Gel) û serokiya mamoste Selah Bedredîn vê pirtûka wî di nav weşanên Kombena Kawa a Çanda Kurdî de çap bike.. Û wiha ev pirtûka wê hatiye çapkirin.. Di havîna 1980î de, dema ku hunermend Şivan Perwer hat Beyrûtê, ez û hunermendê rehmetî Seîd Yusiv li ser daxwaza Şivan Perwer, em ji Qamişlo çûn Beyrûtê.. Piştî ku me hev dît û me çend rojên xweş li Beyrûtê derbas kirin, em çûn serdana mamoste Salah Bedredîn û Mustafa cumaa.. Di wê serdanê de mamoste Selah çend pirtûkên ku Kombenda Kawa nû çapkirbûn diyarî min kirin, yek ji wan pirtûkan ev pirtûka ku Mihemed Berzencî ya bi navê (Fêrkirina Zimanê Kurdî bê Mamoste) hebû.
Dema ku Mihemed Berzencî di sala 1981ê li Şamê çû ber dilovaniya Xwedê, Apo Osman Sebrî ev gotin ji kêla ber serê wî nivîsand:
Ev xortê ciwan
Ji dil xwe diwestand ji bona ziman
Gelek xort jê nasîn; gelnasî çiye?
Ziman e, ziman e, bê wî gel niye..
Mixabin zûka çû, ji vê dinya han
Jê xweş bin, heval û hoir û Xwedan
Osman Sebrî 1981Qamişlo, 11/3/2021

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…