Şiyar Silêman
Hunermendê gelê kurd M.Şêxo yê bi navê Bilbilê Xemgîn dihat binavkirin, bi dengê xwe yê şewat birînên milet dikewandin, gelê wî ew karê wî yê giranbuha ji bîr nekir û pê re wefadar ma û ew di dil û hiş û ramanên xwe de wek nirxekî mirovahî û hunerî û netewî parast.
Dema Bavê Felek koça xwe ya dawî kir, temenê wî çil sal bû , di bihara jiyanê de bar kir, ne tenê temenê wî kin bû, ew temenê kurt bi nexweşî û êş û azaran derbas kir, zarotiyek perîşnî û hejarî, xortaniyek bê miradî ku pareke ji çar parên jiyana xwe sirgûnkirî ma li kurdistana Rojhilat û jana penaberî û biyaniyê dikşand, ji bilî wilo jî, li penaberiyê jî Savakan ne dihiştin jiyana wî aram bimîne, û her astengî li pêş karê wî yê welatparêzî û hunerî datanîn.
Piştî vegera wî ya welat jî, li Qamişlo, bajarê wî yê herî şêrîn li ber dilê wî, jiyanek tal û bi zindan û çewisandin di bin darê zordariya rijêma Be`is a setemkar derbas kir, ta radeya ku jêre digotin eger tu kasêtekê yan stiranekê tomar bikî emê tiliyên te bibirin.
Raz û sirê ku hişt millet bi vî rengê berfireh bi Bavê felek ve bê girêdan ew e ku milletê kurd bi giştî rojên nexweşiyê di jiyana wî de pirtir in ji yên xweşiyê, lewra M.Şêxo hevparê beşekî mezin e ji jiyana her mirovekî kurd, û sedema dîtir ya ku hişt ew di hunera xwe de bi ser bikeve, wî zanîbû bi zîrekiya xwe û hestê xwe yê rast û nazik û bilind helbestan hilbijêre, û li gor awazên di dilê xwe de dengê xwe û ramanên helbestvan li hev bihûne û derbasî dilê millet bike da têde sermedî bimîne.
Ew gotin rast e dema tê gotin: Hestên Ji Dilan Dertên Dighêjin Dilan, dengê bavê felek ji dilê wî derdiket, ji kûrahiya êş û azarên wî bû, yên ku cuda nedibûn ji êşa gelê wî, lewra hunera wî diket her dilî de.
Bavê felk bû dibistanek hunerî û welatparêziyê ,hejmareke mezin ji hunermendan têde fêr bûn ,tê de têgihiştin rastiyekê, ku tiştek li ber avê naçe, kesê melhêbek pûş bavêje ser bêndera vî milletê azarkêş, nayê jibîrkirin.
bavê felek çendî talî di jiyana xwe de dît, lê ew li ber dilê milletê xwe şêrîn bû û şêrîn ma, em bawer in ku giyanê wî hêmin û arame û vehêsayî ye.
Stiranên wî bûn rêbaza xebata her welatperwer û têkoşerekî wek dema bibêje:
Nejî bo mirdin bimre bo jiyan,
çun qezenc ekey ta nebî ziyan
Zizirey zincîr dilit nelerzê,
peywend bo leşe ne wek bo giyan
