Anahita Hemo
C.X, ev navê nayê cudakirin ji jiyana bavê min, û ew kiribû wî bavê şêrîn nimûnek, û nemûnek ji tenduristiyekû derûnek rast û dirust ji psykolojiyek keyeyetîk pîroz di nerînên mede, dema derbasî malê dibû wek penaberekî ji ber dezgehên Ewlekariyê, wî helbestanî rojek bi heydarî û nejî şevek xewek mîna mêrek û bavek di nêv zarokên xwede, penaberê peyva giranbiha bû penaberê Kurdistana şîrîn bû, di welatê xwede, dûrî jin û malbat û zarokên xwe .
Li wî cihî bi xwe, îro, piştî bûrandina wan bûyeran, dîsa wean C.X cuda nabe ji sîga wê odê maye hilavistî, ji ber ko her heye û namire bi w1na bavê min re ye,
Giyana jî dicivînin bê bercewendiy1n vê demê, pêwendiy1n bi bingehek dilovanî peydedibûn ., piştî Ç5na laş1n herdû welatparêzan,
Dîmen mîna îro ye ji rojê naveqete, ji wean mêvana hêja ” Boniyê “cegerxwîn, Su, ad keÇa cegerxwîn, Ew jî lehengek û mînakek ji jinên kurde yak o hate bê parkirin mîna helbestvanê kurd ji xweşiya û jîndariya jiyana di welêt de.
Ew jî bibû benabera hişkayetiya û poÇbûna jiyna zuha .Li Siwêdê .
Lê tevlî wiha jî, wê jina zîrek jiyana xwe vala nedihiş Çimkî xwe cudwe nedikir ji kultûra xwe ya kurdayetî û mirovayrtî .
Li bajarê Qamişlo ye bo dema ana, Dem ate xweşbe mêvana hêja .
-Dema we jî xweş be .
Pirsa yekemîn, tenê min dixwest pirsa malbatê, Çawa bû jiyana we bi gelemperî ?
Malbatek ji polîtîkê pirr hezdikir, ji ber ko problêmek kurdan li dar bû, civakî, û ew jî bi bandore bavê min bû .
-Min dixwest jiyane te ya teyber hinek bi axive bi bavê tere Çawa bû ?
-Bi kurtî li gundê Hesarê bû, li başûrê biÇûk, daket Hasdê, li wir bû mele, rewşa wî ya abûrî başbû, ji ber ko melayê gundbû, di wê demê de 2 gund avekirin (Cehenem, Çêlekê ),
û ji ber ko pirr alîkarî bi gundiyan re dikir pirr pevÇûn, pirsgirêk, lê gel jî ew bê par nedihişt,
oir jê hezdikirin filan û wekhvî belavdikir .Lê dev ji herdû gundan berda .
A-Dev ji her tiştî mal û samanên herdû gundan berda, Çima ? bo Çi sedeman?
-Ji ber ko pirr ne vala bû diÇ5 û dihat bo doza polîlîtîk û civakî xesma, diû Amûdê .
_Daw3 daket topiz w1 demê ez hatim jiyanê, di sala -1946û di wê slê de behemek xwe papdikir bavê min ….piştre me barkir hatin Qamişlo, di Çil debûm 15 roj li ser zayîna min bûrîbûn, em hatin xaniyê kirê pirr asteng û problem me bûrandin diya min tenê bû, wê demê jî me biryar hatibû dank o malbat here peytextê, lê diya min wê bi tenê maba, di encamp de Astengên nayên bîra me li pêşiya me de derdiketin, rewşa me ya abûrî pirr tendibû, û diya min bi tenê bi perwerda me radibû, pir diwestiya .
Û Bavê min karê wî li ser her tiştî rebû li mal nedime, û nejî karîbû bimîne .
-Min Çav li ser jiyana polîtîk vekir di malbatê de, em yek carî jî bi tena xwe di male de nediman, her dem hevalên bavê min (wê demê komonîst bû),
Û her wiha jî kufletê male hemû di wê rewşa dialogan, hevpeyîvînên polîtîk mîna mirov piyalek av vedixwe, û ji me were ko jiyan hemû mîna me diram !!
-Lê rewşa her3 dijwar me dibûran dema bavê min dihat girtin û ew derbasî zindanê dikirin.
Û ya bi tal û dijwar dema me dibhîst ji hevalê bavê min veşartiye reviyaye, Lê, polîsan, dezgehên Ewlekariyê, wan jî bi karê xwe radibûn û tiştek li male nedihiştin û li hev nedidan,
Û nejî qaxezek dihiştin bê tevdan, berhemên wî ji hevdixistin, mîna tciyê “sloqî “bîndikirin li typên kurdî digeriyan, dixebitîn.
Demên zaroktiyê cuda nabin bi wan dîmenan,, hatine kolan di hizir û bîra min de, –
