Gulferheng (Blumenwörterbuch)

 ‘’Gulferheng’’ Sibeheke Kulîlkan e, Buhareke ji 1100 Rengan e..
Ji xwe Daner û Nivîskara wê Şîlan Doskî ye..
Gulferheng, Pertûkeke cuda û cêwaz e, ne mîna Dîwaneke Helbestan e lê belê Kulîlkên Helbest in.
Ev yekem car e Pertûkeke Kurdî ya wênedar ko 1100 Gul, Kulîlk û Riwekan dinimîne çap dibe.
Gulferheng, her Kulîlkê bi sê Wêneyan diyar dike, Navê Malbatê bi Kurdî û Latînî û Navê Kulîlkê bi Latînî, Kurdî û Elmanî nivîsandiye.
Ev Gulferheng ji bo Pertûkxaneya Kurdî û ji bo Şagirtên Zanîngeh û Dibistanan dê bibe lêvegereke pir giring, Şagirt û kesên hogirên Siriştê dê sûdeke mezin jê werbigirin.
Gulferheng, li Elmanyayê li Weşanxaneya Hodge, Adara 2020 hate çapkirin.
Riwek, Şînkayî û Kulîlk
Kulîlk û Şînkayî biwarekî taybet e, ne bi hêsanî Mirov dikare tê de noq bibe û ne karekî bêwestandin e. Dema Hevala min Şîlan Doskî hizira xwe li ser evê Mijarê ji min re got û çi di Serê wê de digere û wê çi Plan daye ber xwe bi rastî yekem car e bi evê hêz û wêrekiyê Jineke Kurd dixwaze xebateke wisa berfireh û giranbuha ji bo Miletê xwe bike dibînim.
Ev biwar gelekî kêm e, eger em bibêjin li nav Nivîskarên Kurd tune ye jî dirist e, dibe hin Dosyayên Riwekan hebin lê wekû Pertûk min bi xwe nedîtiye.
Riwek pareke girin e ji Siruştê ye, ew ciwaniya Zemînê dide û bihna Mirov fireh dike. Gul û Kulîlk bi Dev û Zimanan Rojane bilêv dibin, di Helbestên Helbestvanan bikar tên, û Stranbêj û Evîndar jî wan ji simbolên afrêneriya xwe dibînin.
Ev Demeke baş li Cîhana Kulîlkan dijîm, bi ser Nêrgizan de dizîvirim û bi Riwekan re digirnijim. Her Şev dibin Mêvanên min, Dema Şîlan Xan wan amade dike û bo min dişîne û li gora ked û westandina wê dizanim her Kulîlkekê çiqas li ser xwendiye û heta negihê sîsika Mijara wê, dest jê bernade.  
Ev nerîna min e jî, eger mirov jidil xebatê neke wê neserkeftî be. Lêgerîn û Jêder jî giring in, şopandina pêvajoya şînbûna Riwekê, vebûna Xuncan û bişkivîna Kulîlkan, Şîlan ev Karê ha ji xwe re Cîhaneke taybet bijartiye û tiştê ji wê tê dike. Bi Kamîreya xwe an jî bi vekolîn û lêgerînê, lê ji aliyê xwendinê ve û bi taybetî bi Zimanê Kurdî Rêyeke ne hêsan e.
Jêder nîn in û yên hene jî ne li ser pêzanînên Zanistî hatine amadekirin, dîsa jî ew Xebata xwe ya ber biçav dike nav Destê Xwendevanên Kurd lê çi Karê heye bê kêmasî jî nîn e. Em ne xwedan Welat in tako her tişt li ber Destê me hebe û piştgiriya me bibe.
Ev Xebateke xweberî ye, ji hezkirina Siriştê ye, ji hezkirina Xaka Welêt e, dema yek Rêya nivîsandinê bide ber xwe ew bi xwe jî tekoşîn e. Melevaniya Rawan di Hunera Jiyanê de ye.
Ka ew Rawanê ko dikare bi Şev û Roj an bi Meh û Salan li ber liv û tevgera Riwekê, çawa mezin dibe, çawa radibe serxwe û çawa Çavê xwe bi Jiyanê şad dike, êdî Saman û Deyaxeke bêsînor jê re divê û li vir bi Dilekî xweş û geşbîn li ber Xebateke giring bi rêz û rûmet dirawestim û aferîn ji xwedana evê westiyanê re dibêjim.
20.03.2020
Ezîz Xemcivîn

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…