Nizar Yosif
Xweşawaz ji tilûran na hatin bihîstin,
Û wênegeşî ji zemînê çilmsîn,
Pêkolînên min yên fêr nebûyîn di lerizîn.
Germiyê ji gewde barkir,
Li te geryam!
Hemî asêgehên xewnan vedikewişandin,
Evînê pirs ji min di rijandin,
Ji rêwî yê li veqetandin ên rêyan berze bûyî,
Ji guldankên bê sûd çewisîn,
Ji gewher ên weşiyayîn,
ji gerdeniyên keçên kûvî bûyîn,
Min di pirsî?
Bersiv dane min:
Rêka wê sermediye,
Rondikên te yên boş,
di rojê de stêran na bînin,
Ê bibin hêlm
Di rêka bê dawî de winda bibin.
Evînê pirs ji min di rijandin,
Ji rêwî yê li veqetandin ên rêyan berze bûyî,
Ji guldankên bê sûd çewisîn,
Ji gewher ên weşiyayîn,
ji gerdeniyên keçên kûvî bûyîn,
Min di pirsî?
Bersiv dane min:
Rêka wê sermediye,
Rondikên te yên boş,
di rojê de stêran na bînin,
Ê bibin hêlm
Di rêka bê dawî de winda bibin.
Li dawiya lêdana dil,
min zanî bû,
Li dûv stêra rijyayî ketime,
li pey ava çemê diherikî beziyame.
Di hişyar bûnê re serwext bûm,
Ku dotin a çavan,
Ra yên min guvişîne,
Xwenê ez tevizî di dîdaran de hêlame.
11.05.19
