Nivîsandina ko ji dil derdikeve… Serkeftî ye

 Ezîz Xemcivîn

‘’Dîtin û Bîrhatin’’
Pertûka Mamoste rêzdar Adil Duhokî ye, hin dîtin û Helwest û Bîrhatinên xwe tê de nivîsandine.
Bi coş min Rûpelên Pertûkê xwendin, ez ji belgehkirina Serbûrî û Bîrhatinan hez dikim û derfetek bû jî ko min hin Pêzanîn li ser Jiyana Pêşmergayetiyê û zehmetkêşana wan di dema ko Pertûk tê de hatiye nivîsandin nas kirin…

Adil Duhokî bi rastiyeke vekirî axivî ye, pesnê qehremaiya Kurdan daye, hin Bûyerên tiracîdya û diltezîn hin di Jiyana wî bi xwe û hin jî ya Hevalên wî de aniye ziman.
Pertûk ravekirineke Jiyana Partiyetiyê jî tê de heye, ji xwe piraniya wê ji Zayîna Partiya Gel heta bi Wexera wê ya dawî, ko pakrewan Samî Ebdilrehman Serokatiya wê dikir û Duhokî xal in giring li ser Kesayetiya wî û çawaniya desthilatiya wî ya tund di Partiyê de û nehêlana Hevrikan li himber xwe û mîna gelek ji Serokên Partiyên me ko nahêlin Hevalên wan yên şareza bipêş ve bikevin û destdanîna Samî ser hemû Movikên wê Partiyê, Duhokî li ser piraniya Nakokiyên xwe û yên Hevalên Partiya Gel  bi Samî re peyivî ye…
 
 
Birêz A. Duhokî  Rûdanên diltezîn, Komkujiyên bi Destê Rêjîma Seddam Husên çêbûne bi taybetî yên li Kampa Zêwe û li Bajarê Urmiyê li rojhelatî Kurdistanê çêbûne, hem Jiyana Pêşmergayetiyê di navbera Başûr û Rojhelatê Welat ya wê Serdemê û perîşaniya Xelkên me bi taybetî piştî têkçûna Şoreşa Kurdî bi serpereştiya Barzaniyê nemir sala 1975ê ko ew Şoreş û ew Milet bûn goriyên Peymana Cezayir û di pey re li ser hatina Xumeynî û guherîna Welatê Îranê ber bi Olê ve, û delîvekirina xelkên belengaz nivîsandiye… h.d
Çaxê min Pertûk dixwend û diketim himêza Bûyeran min nedixwest bidawî bibin, lê ji ber ko piraniya wê li ser Karê Partiyê bû hinekî  ez bêzar dibûm, ji min ve wisa bû, dibe hinekî din ji wî aliyê din hez bikin…
Tev ko min dixwest Pertûk bi Pîtên Latînî baya, lê birêz Duhokî  bi Pîtên Aramî nivîsandiye, hin Bûyer jî bi kurtî nivîsandine, ko ew Bûyerên giring divabû bi firehî li ser bipeyive, mîna hin Pêşmergeyên dêrîn û qehreman lê hest bûm ko çimkî ew ne ji Partiya Gel bûn birêz Duhokî Mafê wan di Pertûkê de wek ko tête xwestin nedaye wan, min dixwest Pertûk bêtir ji Nakokiyanên navxweyî yên Partiya Gel baya, eger ew Aliyê ko ez Mebest dikim berfirehtir ba wê Pertûk bêtir Cihê xwe bistanda, lê tev li wisa jî ev Dîtinên min ji Nirxê Pertûkê kêm nakin, çimkî ciwanmêr Mala wî ava be, xwe westandiye, Beşek ji Dîroka me ya windayî aşkere kiriye…
Xaleke din jî bala min kêşand, Şaşitiyên tîplêdanê, anko Şaşitiyên nivîsandinê, ez evê yekê jî nakim gunehê birêz Duhokî, dibe Rewşa ko têde nivîsandiye ji hêrsa Bûyeran nikarîbû bi hûrbînî lêvegere an bixwîne, carina yê Nivîskar çendîn car Pertûka xwe dixwîne jî lê Şaşitiyên xwe nabîne, lê ev Pertûk ji Weşanxaneyekê derketiye, çawa lêvegera wan lê nîn e, eger lêvegeriya bin û ew Şaşitî nedîtibin hêj kambaxtir e…
Awayê ko Pertûk pê hatiye nivîsandin Gelêrî ye bêtir ji Wêjeyî be, Nivîskar xwe ji Şêwezarê Civakê bidûr nexistiye, dibe jî ew wisa hez dike Ramana xwe bigehîne, ev jî  nekêmasî ye, Pertûk  Berhema Nivîskar a yekem e …
Bi giştî dibêjim min Pertûkek ko jidil hatiye nivîsandin xwend, û jidil jî ez pîroziya birêz Adil Duhokî dikim û bi hêvî me Karê xwe yê nivîsandinê berdewam bike…

28.03.2019

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…