Babê Felek

Nizar Yosif

Gelo te yê çi liser kambaxa çiyayê kurmênc bixwenda ?

Belê eve em di meha didoyan re,di nava golên xwînê re, li ber koserên bi serê xwedanan de ruxandî,li ser çendekên goriyan re derbas dibin. Di nava talan û wêrankirin û palûtebirin a xêr û bêrên sirûşt a Behişta herêma mêrxasan,çiyayê kurmênc.Kurdax herêma sinbêl gijan ,bejin bilindan ,tilî kelişiyan,zend stûran, heyf rakiriyan,û piştgirtiyên wan jinên çeleng,rû noran,kermil firehan,dêm hungivan,lêv şekiran,bejin qeytanan,payv xweşan,hestrakiriyên kedamêran,sivik kiryên cefa û xuhdan a wan.    

Weko tu hunermendek hatî naskirin,bi kesayetiya xwe,dil êşê netewê,û peyama huner ê xumal,di bindariya derd û kulên welatê birîndar de,bikar di anî,em di delîvên teng de li te dipirsin.
Ji destpêkê hetanî dawiya temenê xwe,tu hunermendek xwedan helwest bî, xwedan nameyek niştimanperwer bî.Te hemî hêz û birhên xwe li ser bûyer û rûdawên girs yên ku di navê welêt de diqewimîn yan jî di ser de di dihatin berhem jê re di afirand.Belê helwestên te li gorî bîr û baweriyên te kurdistanî û mirovayî bîn, fireh wekî mezinbûna zeviya kurdistan bîn,lewma metirsî û gav paşveavêtin li rex te û dinava pêgavên te de na hatin dîtin.
Di nava mercên giran de,di bin gef û çavdêriya dijmin û destekên wan de, bi dilêrî û cegerdarî netew û nirxên netewî di stiranên xwe de dianîn ser zimên. Bawermend ê doza kurdistanê û gelê xwe bî, bi her awayî,bi hemî rengan awazên xwe saz dikirin,bi şêweyê şabûnê û rengê giryane û melûl,ji giyanê  xelkê xwe yê birîndar ê re dixwend.Hemî çare û guvaşa hestan di berhemên xwe de bi kar di anîn,da ku bişê peyama xwe bigihîne hundirê hizra xelkên xwe.        
Serî rake, yan jî dengê xelkê xwe,gazind û lomeyên wan,derd û gilî û giriyên ku li ser zarok û jinên kurdaxiyan dikin, ji dora Goristana Hilêlîkê bibihîze.Ceng a hebûn û tinebînê ye,kirarên birîna Qurmê netewê ye,dijiminê me yê dîrokî bi me re dike, bi hemî derfetan me mandel dikin.Dagîrkirên Tirk îroj gemara hemî sergowan û serokeyên binbênderên hemî welatênpaşvero dane hev,û kedî kirine, bi devxwînî li pêşiya xwe bi ser gelê me de şandine. Hêzên dijmin û destekên wan yên gemar, hovên ku serên cîhanê li hev xistîn û gêjkirîn, bi tang û topan,bi firokeyên şer û çekên giran be ser gelên me yên belengaz û aşîtîxwaz de rêkirine.
Vêca di vê serdema delîvteng û çerxa dijwar de,di nava van dubareyên sirt û bê piyar de tu gerekî.Pêdiviya kezebşewitiyan,birînkûran,kalemêrên bê derfet,jinên cegerbirîndar li ser guhanan,û caniyên bê mirad, bi nermiya dengê te,bi melûliya awazên birînkewên û dengê Tembûra te ya dilovan hene.
Ji rexeke din hingaftin û hilweşandina xwezayê,bi hovane birîn ên dar û berên wê, talanbirina verêjê,keda bav û bavpîran,bi hizreta dengê te yê şewat û kurdistaniye.   
08.03.2018

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…