Mihemed Mela Hemdî û Pirtûka (Xwendin li Deverên Azadkirî Yên Badînan..)

Konê Reş

  Doh, piştî ku min ev pirtûka bedew, bi navê  “Xwendin li Deverên Azadkirî Yên Badînan di Navbera Salên (1961-1975)ê de” ya ku mamoste Mihemed Mela Hemdî ji Duhokê ji min re şandiye xwend, bi van kurte gotinan dikarim pirtûka wî binirixînim:
  Mamoste Mihemed Mela Hemdî, bi vê pirtûkê xwe, ronahî berdaye ser perwerde û fêrkirina zarokên deverên Badînan, ji destpêka şoreşa ilonê ya pîroz/ 1961ê, ta bi peymana Cezairê ya reş/ 1975an. 

Wî ev qonaxa zor giring, ne tenê di jiyana xelkên Badînan de, belê di jiyana tev kurdên Kurdistanê de bi hûrbûn şopandiye û erşifandiye. Ji ber ku hingî hêviyên Kurdistaniyan di wî şoreşê û xelkên wê şoreşê de bû.. Wek ku em tev dizanin, perwerde û fêrkirin bingehê pêşketina civakê ne.. Wî bi vî karê xwe yê meydanî rih bi jiyana perwedê û fêrkirinê di wê qonaxa çetin û dijwar de aniye..
  Xwezî, ev pirtûk bi tîpên latînî jî bihata weşandin, da kurdên Bakur, Rojava û Ewropa jî serwextî perwerda zarokên xelkên Badînan di heyamê şoreşa ilonê de bibûna..
  Du carî spasiya mamoste Mihemed mela hemdî dikim; carekê ku ev pirtûka bedew berdestî xwendevanan kiriye û carekê ku danak jê, ji bo min şandiye Qamişlo.. Hêviya berdewamiyê jê dikim.
Qamişlo, 27/11/2017

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…