Serxwebûna Kurdistanê

Merwan berekat
 
Wekî ku çawa ji mafê her miletekî ye
azad û xwedî dewlet be, herweha û li gor zagonên navdewletî mafekî rewa ye, ku
gelê Kurd jî xwedî dewlet û Kurdistaneke serbixwe be. Di dîroka xwe ya nûjen de
Kurdan bi dehan serhildan û şoreş ji bo azadiya gel û welatê xwe rakirin û bi
sedhezaran jî qurbanî û pakrewan dan. Lê mixabin hertim hêzên navdewletî yên ku
serpereştiya hevpeyman û lihevkirinên li herêma Rojhilata Navîn dikirin, rola
wan di perçebûna Kurdistanê û ne azadikirina gelê Kurd de hebû. Bêguman serûberê
siyasetê berjewendî ye û hîngê berjewendiyên wan dewletan dibûn sedema ku Kurd
û welatê wan weha bimîne. Lê siyaset guhrbar e û li gor berjewndiyan zû xwe
diguhêre.
Piştî şerê cîhanê yê duyem nexşeyek ji Rojhilata Navîn re hate danîn û dewletine nû hatin binavkirin, lê minxabin ne tenê Kurd ji wê nexşeyê bê par man, lêbelê welatê me Kurdistan jî li wan dewletan parve kirin. Rêjîmên wan dewletan bi hemû kanebûna xwe hewil dan ku gelê Kurd ji kok de rakin û her tiştê wan ê netewî bi wan bidin jibîrkirin. Lê pêlvedana berxwedan û şoreşên Kurdan ranewestî û her gelê Kurd li ber xwe da. Ji ber wê jî dewletên mezin ên ku siyaseta navdewletî rêve dibin, têgihîştin ku tucarî hêminî û aramî di herêma Rojhilata navîn de çênabe, ger gelê Kurd di rewşa heyî de bimîne. Ya din baş têgihîştin ku Kurd miletekî aştiyane û mirovperwer e, ji wê bêtir ew têgihîştin ku Kurd dikarin şerê terorê bikin û tucarî mejiyê wan terorê napejirîne. Ev yek ji hin sedema ku dihêle dewletên Ewropî û Emerîka bibin piştgirên serxwebûna Kurdistanê.
Vêca tiştê seyr ku mirov jê maliq dimîne, serê hin Kurdan ji serxwebûna Kurdistanê dêşe û dibêjin dewletbûna Kurdan zirar e. Hin jî dibêjin zû ye û hîn dem wê nehatiye, hin jî serûberê serxwebûna kurdistanê napejirînin…!!! Vêca em jî dipirsin: De ka bibêjin zirarên dewletbûnê çi ne? Eger Kurdistaneke serbixwe ava bibe, her tiştên Kurdan ên ku dijmin û neyaran dizîne û kirine yên xwe dê li me vegerin, emê baştir li hebûna xwe xwedî derkevin û xwe baştirîn jî biparêzin. Bêtirî cel milyon Kurd ku em li ser xaka xwe Kurdistanê dijîn û hemû warên jiyan me bûne armanca pilan, pîlan û pirojeyên neyarên me yên şofen û nijadperest. Birastî; mirov tê nagihê ku çawan di sedsalal bîst û yekê de hîn hin ji Kurdan dibêjin serxwebûna Kurdistanê zû ye. Ma gelo ta kengê emê bimînin ta ew dem were?! Dema derfet çêbibe û ji dest were berdan, hîngê poşmanî, lome û serîlêxistina dîwaran bê sûde ye.
Di dîroka Kurdan a nûjen de cara yekem e derfeteke weha zêrîn lêhatiye ku Kurd serxwebûna xwe ragihênin. Divê hemû Kurd û li seranserî cîhanê ji ev hêvî û armanca pîroz re bibin piştgir û li gora kanebûna xwe lê xwedî derkevin. Ya din bila em baş zanibin ku tucarî neyarên Kurdan, nemaze yên ku Kurdistan ji aliyê wan ve hatiye dagîrkirin ku ewê bi serxwebûna Kurdistanê razî bibin. Lê wek xuya ye ku ji aliyê hêzên cîhanî û hin dewletên herêma Rojhilata Navîn ve, biryar an razîbûn heye ku Kurdistaneke serbixwe çêbibe. Belê ji bû rapirsîn û serxwebûna Kurdistanê.
 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Di Şemî, 18.07.2026 de, Kombûna Zanyarên Azad li bajarê Düsseldorf ê Almanyayê sêmînerek zanistî û perwerdehiyê bi rêxist. Armanca vê çalakiyê ew bû ku çanda zanînê, ramanên rexnegir û girêdana navbera zanyar û ronakbîrên Kurd were xurtkirin.

Bername bi rêvebirina Rêber Hebûn dest pê kir. Di gotina xwe ya pêşwaziyê de, wî…

Rabhan Ramadan

Ez bi dilşadî û hesreteke bêdawî li benda dîtina wî bûm.. Di pêncê Hezîrana sala 2022an de, kurê min “Cenko” (Django) ji Viyanayê hat, ku li wir li zanîngehê dîplomaya xwe dixwîne. Ew û hevala xwe ya xwendkara zanîngehê hatin, da ku em bi hezkirin pêşwaziya wî bikin û em…

Fewaz Ebdê

Di dilê bajarê kevn de, ku rojekê ji rojan bedewiya ronahiya wî di ruwê asîmên re dida der, şev her tiştî dadiqurtîne. Bajar di nava tariyê de di xew ve çûye, ronahiyin lawaz di nav re diçirisin, lê êdî têra ronîkirina kolanên wî nakin; ew kolanên ku tije qelebalix û…

EBDILBAQȊ ELȊ

Barzaniyet ne tenê navek e ku bi serokekî an demeke dîrokî ve girêdayî be, lê belê dibistaneke têkoşînê ye ku di nav salên dirêj de bi têkoşîn, fedakarî û xebata nifşên li pey hev hatiye avakirin. Bingehên vê dibistanê li ser nirxên azadî, rêz, dadperwerî, parastina mafên mirovan û berpirsiyariya…