Mepirsin

Vejîna Kurd
 
Ji Hilma beyabanan 
Dîlana yasemînan mepirsin
Ji kulîlkên ji qelşên zinaran derketine
Kenê buharê bipirsin.
Ji dara tuyê ya rût
Ramûsanên bayê zivistanê mepirsin
Ji çiyayên bejnbilind
Rengê lêvên mijê bipirsin
Ji şûşeyên meyê..
Rondikên goşiyên tirî
Û nalîna rezan mepirsin
Serxweşiya dilan ji meynoşan bipirsin.
Tûjbûna kêrê
Ji jana birînê mepirsin
Beravêtina xewnan
Ji bêdengiya şevê mepirsin
Zerbûna mirinê 
Ji lalbûna goristanan mepirsin
Tîbûna baranê
Ji axê mepirsin
Rengê kefenê zarokan
Ji lorandina dayikan mepirsin
Mepirsin… 
             na..mepirsin!!
 
 
Helbesta Buharê
 
Buhar serxweş dilîlîne
Termên demsalên tevizî
Di xwelîdanka demê de rêz dike
Berûyên tariyê
Bi tiliyên bedewiya xwe dişkîne
Bîranînên şewitî jê diherikîne.
Ezman mîna gulekê dibişkuve
Mêristana gêrikên giyanan
Di bin biskên barana demsaleke nû de 
mest dibe
Nêzîk e.. Adara me
Tenûr gur e
Hevîr tirş nebûye
Şil e… xwîna li ser zinaran
Ziwa nebûye…. heneya bûkan
Vala nebûye….. kodika hêviyan.
Firfira alê
Û helbesta wê ya dirêj
Çar ziviyên tî av dide
Belê…
Daristanên di çavên me de kesk bûne
Li şopa şahiyeke koçerî
Konên xwe yên rengîn vegirtine.
 
 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Hişyarê Emerê Le,ilê

Buhiştî tu ji bo dilê min jînî
Nêrgiz û sînem û gul û beybûnî

Çi bêjim ez nikarim pesnê te de
Tu elendî ronî û hem mizgînî

Hemî zarav li hemberî te lalin
Tu tacî ser serê min hem evînî

Ji çavê te gelek nama dixwînim
Tu peyama evînêyî tu…

Tengezarê Marînî

Di bin şipiya baranê de, şevek dirêj,
Çend darên bi qeşayê birîndar û nexşandî.
Min reşiya qehweyê vexwar, dûmana azadiyê kêşand,
Bêhna wê wekî xunaveke firiqî li bijangên min mabû.

Zivistanê koka xwe berdabû kûrahiya can,
Ev baran çi çoleke bêserûber bû.
Ez ne neynika Cemşîd a cîhanbîn bûm,
Mîna Gornîkî, ez parçe parçe bûm.

Siya berbangê ber bi dûrbûnê ve firiya,
Ez…

Nehrî Goranî

Herdu kevokên
Li nav Gulistana
Sîngê te
her ku şevenga min
dibînin
Sirûda dixwînin
sema dikin
Ji zîndana berbendika
derdikevin
berve min difirin
bihinê direşînin.
Her du çavên te,
her ku
Di tî û bejîya xwe de bim
Li kenara Çavên te
keştiya Şeyîda
bi pêlên di deriya çavên te de
melevaniyê dikin
Di kûrahiya çavên zêtûn î de
xwe…

Ehmed Tahir

Bafil meke vê ziyanê
Kerkûk dilê kurdistanê
Dijmin nabin dost û heval
Îro roja berxwedanê

Derman bo me yekîtiye
Doza kurdan biratiye
Heger kurdistan me nebê
Em ê çibkin ji partiye

Axa wellat tev rûmete
Çav girtin jê xiyanete
Çi pilan û çi kêşe ne
Xeta dijmin helakete

Kurdan nexe vî agirî
Dem dijware sêl sincirê
Dîrok bi xwînê nivîsî
Her kes hatî xuya kirî.