Mepirsin

Vejîna Kurd
 
Ji Hilma beyabanan 
Dîlana yasemînan mepirsin
Ji kulîlkên ji qelşên zinaran derketine
Kenê buharê bipirsin.
Ji dara tuyê ya rût
Ramûsanên bayê zivistanê mepirsin
Ji çiyayên bejnbilind
Rengê lêvên mijê bipirsin
Ji şûşeyên meyê..
Rondikên goşiyên tirî
Û nalîna rezan mepirsin
Serxweşiya dilan ji meynoşan bipirsin.
Tûjbûna kêrê
Ji jana birînê mepirsin
Beravêtina xewnan
Ji bêdengiya şevê mepirsin
Zerbûna mirinê 
Ji lalbûna goristanan mepirsin
Tîbûna baranê
Ji axê mepirsin
Rengê kefenê zarokan
Ji lorandina dayikan mepirsin
Mepirsin… 
             na..mepirsin!!
 
 
Helbesta Buharê
 
Buhar serxweş dilîlîne
Termên demsalên tevizî
Di xwelîdanka demê de rêz dike
Berûyên tariyê
Bi tiliyên bedewiya xwe dişkîne
Bîranînên şewitî jê diherikîne.
Ezman mîna gulekê dibişkuve
Mêristana gêrikên giyanan
Di bin biskên barana demsaleke nû de 
mest dibe
Nêzîk e.. Adara me
Tenûr gur e
Hevîr tirş nebûye
Şil e… xwîna li ser zinaran
Ziwa nebûye…. heneya bûkan
Vala nebûye….. kodika hêviyan.
Firfira alê
Û helbesta wê ya dirêj
Çar ziviyên tî av dide
Belê…
Daristanên di çavên me de kesk bûne
Li şopa şahiyeke koçerî
Konên xwe yên rengîn vegirtine.
 
 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…