Konê ReşVêca ji tirsa Cinan û Pîrebokan re dema ku zarokên nû çêdibûn, meqesekî hesinî dixistin bin serê wî de û derziyek xilqandî bi pêçeka wî ve vedikirin, da ku cin an pîrebok nêzîk nebe..
* * *
Di piraniya malên gundên Beriya Mêrdînê de û ta roja îro, Hermela bi ta darvekrî di kesmên tabloyan, di malan de daliqandî heye. Keç û jinên gundê me jî, her sal di dema bergirtina Hermelê de, libên wê bi tayên rengîn bidar vedikirin, rêzên wê di ber hev re bi textikekî ve berdidan, dibû wek tabloyeke spahî. Ew tablo bi dîwarê mala xwe ve dadiliqandin. Digotin; xêra wê heye û mal ji belayan tê parastin..
Bi tenê Hermel, li ser girên Romanî, yên ku Beriya Mêrdînê di dinyayê tevî bi wan navdare, şîn tê. Xuyaye ev adet gelekî kevne..
* * *
Hin mal li gundê me hebûn, ji bo ku kes wan çavînî neke, nalek hespan an çavşênek an berbejnek ku Mela ji wan re çêkiribû, di ser dergehê mala xwe re dadiliqandin.. û eger hin mirovên naskirê bi çavînokiya xwe hebana, hina dewsa lingekî wan digirt, li gor qeysa pêya lingê wan mûk dişewitand. Digotin, wilo bandora çavên wî namîne û nema li wan kêr dike..
* * *
Dema ku halek, nexweşiyek diket nav berxên malekê de û dimirin, xwediyê berxan, lingên çend berxên mirî bi hev ve girêdidan û di ser dergehê gova wan berxan re dadiliqand. Digotin, edî nema berxên mayî dimirin..
