Dikarim Bibêjim; Romannivîsekî Kurd im!


Konê Reş

  Berî çend rojan, piştî ku erêkirina mezintirîn weşanxaneya kurdî bi çapkirina du romanên min, ji min re hat, nû dikarim bibêjim ku; ez romannivîskî kurd im. Bûyerên van her du romanan: (Li ser Peravê Çemê Ceqceq) û (Serxet û Binxet), li dor kêf û şahî, kul û xemên welat û welatiyên min digerin. Ev erêkirin bêtir min dehif dide ku ez li projeyê xwe yên nîvco bigerim û ez kêfxweş kirime.
Digel ku di van rojan de, ez di kutahiya xelaskirina pirtûkek dîrokî de dixebitim.

Ev pirtûk jî, li dor hoz, eşîr û kesayetiyên Cizîrê yên kevin bi tevayî ye. Her wiha ta niha, min 60 xelek ji pirtûkekê bi navê (Ji Evîna Rojên Kevin), nivîsandiye û hêj berdewam im di nivîsandina xelekên mayî de… Ev pirtûk jî, li ser zîlana rojên zaroktiyê li gund, danûstandinên min, serboriya pêvajoya jiyana min bi dost û hevalan re û dizîvire.
  Nivîsandin ne henek û tinaz in, ne yariyeke ku mirov sebra xwe pê bîne û çax û deme xwe pê re derbas bike. Nivîsandin berpirsyarî ye.. Nivîsandin name ye.. Nivîsandin ji îro û sibe re ye, nexasim ku nivîsandin li dor veşartokên min û jiyana weltiyên min yên Beriya Mêrdînê be..
  Bi nivîsandina van her du romanan û pirtûkên min yên mayî re, dihisim ku ez ê karibim di rojên ayind de romanên berkêtîtir, pêşketîtir û tekûztir ji xwendevanên xwe raxînim ber çavan.  .
Bi hêvî me ku di demeke nêzîk de, ev her du romanên min di nav destê xwendevanên zimanê kurdî de bin.
  Belê Ezbenî! Ji encamê ked û westandina xwe,  a ku xelkên min ji wan raziye, dikarim bibêjim ku ez romannivîsekî kurd im!.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…

Mensûr Cîhanî – Derbarê paqijkirina etnîkî ya li dijî gelê Kurd li bajarê Helebê ji aliyê hêzên hikûmeta Sûriyê ve, Mesûd Barzanî got: Paqijkirina etnîkî û nijadî ya li dijî gelê Kurd sûcekî li dijî mirovahiyê ye û dê encamên wê yên karesatbar hebin.

Hêzên hikûmeta nû ya Sûriyeyê, ku ji bermahiyên…