Lewend Dalînî
Ey tawûsî melek serek ê firîştan,
Û cîgir ê yezdan li xak ê
Were ji asîman ê heftan peya be
Û li me temaşe bike
Û
Koka Êzîdxan bi şûrê
ABA LEHEB,
Tê birîn
Kulîlkên Êzîdxanîyan li ber qefê
Hîm û tehtên çiyayê şingal ê
Û deşta Simoqîya di bin kel kela germa havîn ê de,
Di çilmisin
Giyan dispêrin û
Nema dilivin
Îro roja 3ê Tîrmiha sala 2014a ye
Gel ê Êzîdxan li deşt û kolanan
Koçber bû ye û,
Bi pîlan Cînosîd ê li wana
Bikar tînin!?
Ey Tawûsî melek
Îro ne roja cejna çarşemba yekemîn ji Nîsan ê ye
Ku hersal carek ê di wê rojê de
Tu peyadib ê xak ê,
Û Êzîdxan li deştên rojhilat ê
Di pêşwazîya te de ye
Û xwe bi hatina te
Pîroz dik ê
Were binêre Melek ê min,
Vaye çete reşan û rih drêjan,
Xaka te qirêj û gemar,
Kirine?! Yezdan pê agahdar bike?
Ne ava gola Simoqya û sabûna çiyayê Kurmênc,
Û ne jî kanîya Laleşê nûranî
Di kare careke din wê paqij bike
Xemeke giran kûraya dilê min girtî ye û,
Qehrecanê min,
Nema di kare wê hilgire
Û di bin hêrza ser tewndina
Min de,
Xûz dibe
Tawûsî Melek:
Pir ji te şermezarin
Gelo bi çi rûw ê reş
Yan bi çi ziman ê çewt û lal
Em ê pêşwazî ya te bikin!? û
bersivên têkveçûna xwe,
Di rûbarî te de,
Bidim?!
Îro ordeka çemê Xêbûrê
Bi gepê gumgumokên çepel
Têne cûtin..
Wey lo…Wey loo
Ax û oxîn li vê tofan ê
Li vê dil êşan ê
Deng ê Edûl ê li Kewkebî Mila,
Nema digêje guh ê min
Xirqe û benik di gerdena êzîdîya deşta Simoqya de,
Vaye sorbûye ji xwîn ê
Tanî bi hêrikên çiyayê şingal ê jî
Rûçik ê xwe ji zarok û diyên me,
Di guherin!?
Kê di dîroka me de gotîye:
Kesek dost ê Kurdan tine ji bilî çiyayên wan
Ev çi xewna derewîne?
Şingala min….. tu ne bi ten ê ye?
Eger Amed dil ê Kurdistan ê be?
Ji xwe tû ceger ê wê ye
Şingal tu ne tenê di dîroka Tawûsî melek de,
Pîrozgeheke,
Lê weke Laleş jî
Tu qublegeha Kurdan teva ye
Îro tu Helepça ye
Îro tu enfal e
Û li ser te îro
Fermana Aleqemş ê
Bi kar hatî ye
Xem û mereqa mexwe?
Tanî dilopek ji xwîn ê di damarê Kurdekî de bê jenîn, bê şik
Tê rizgarkirî be
Ger ew xwedîyê “INEMA AMWALÛHUM WE AWLADÛHÛM XENÎMETEN LEKÛM”
Em xwedî yê xaka tavê ne
Û ên kû
Cara yekemîn di dîrok ê de,
Nan afirandine û
Sewal kedî kirine
Heger bi xwînê me bin ax bikin
Weke gulan emê şîn
Bibin
Me xeyde Şingala delal
Her zarokekî te Kevokek buhiştê ye
Her kalekî te firîşteke
Û her dayîkek te jî
Bûhişteke…..
Beîrût – Lûbnan
