Ji Qamişlo Em Dibêjin Derbasbûyî Be Mamoste Arjen Arî!

Konê Reş

Ji Beriya Mêrdînê silavên gerim ji rezê Omeriyan re, ji mamoste Arjen Arî re ku careke din tendurisiya wî çak û rind û bi geşbûn li nav refê xwe vegere.. Ev bayê payîzê ku çend pelên mêwên rezî wî çilmisandine ji nû ve şîn bibin, kat bidin û ber bigirin.. Da ku careke din xelkên welat goşiyên tiriyê mezrone di çarşiyên bajar û gundên welat de bixwînin û bixwin.. Mamoste Arjen! silav bo wê Nisêbîna ku te di kolanên wê de peyase kiriye..
Du car û sê car tu li dor gora Mazilevdînê nava Nisêbînê zîvirîye.. Û gelek caran te pişta xwe daye Dêra Mar Yaqûbê Nisêbînî û berê xwe daye çiyayê Omeriyan ku Mehmûdkî û Etmankî bibin yek û du bendî nemîne.. Bi tenê navê Mîr Som wek sembola tenahî, aramî û geşbûna çiyayê Omeriyan bimîne.. Erê.. Em jî ji Mazilevdîn û Dêra Mar Yaqûb bi hêvî ne ku ev ewirê reş bi selametî di ser te re derbas bibe..
*         *         *

Erê dosto! Ez xweş bawer im ku tu ê bi vîn û îradeya xwe a xurt û bi hêz, a ku wek çiyayê Omeriya ye, zoriya vê nexweşiya pîsik û megrûdî a ku cihê xwe di bedena te de çêkiriye bibe…. Xweş bawer im ku tu ê careke din sirûd û helbestan li dor vî welatê birîndar bihune û bi wî zimanê xwe yê şêrîn tu ê ji me re pesnê Cizîrî, Xanî Teyran, Cegerxwîn û Musa Anter bidî..
*         *         *

Erê birako! Xweş bawer im ku hêza pênûsa te, hêza zimanê te, hêza vîn û deyaxa te ji wiha nesaxî mezintire.. Qet xwe bi tenê nebîne.. Bi sedan ji heval û hogiran bi te re sekinîne, pirsa nexweşiya te dikin.. Nesaxiya te ji wan re bûye çîroka ser zimanan.. tu jî wan dost û hevalan fedîkar neke û wan nexapîne..
*         *         *

Keko! Ji Qamişlo em dibêjin derbasbûyî be mamoste Arjen Arî! Û nivîskarên Qamişlo silavên gerim bo te dişînin û ji Yezdanê gewre bi hêvî ne ku di zûtirîn dem de em hev li Amedê an Duhokê an Qamişlokê bibînin.

Her wiha em ji hikumeta herêma Kurdistanê hêvî dikin ku bi çavekî mezin li nexweşiya te mêze bike..

Qamişlo, 03.10.2012

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…